— 79 — 



zooals die van het „Marble Terrace" bij de „Mammoth Hot 

 Springs" en zooals ons Tjeding. Behalve deze vindt men der- 

 gelijke bronnen beschreven van de Hammon Meskoetin bij 

 Constantine in Algiers. De analyse-cijfers van de bron van 

 Hierapolis zijn door Weed overgenomen van J. Lawrence 

 Smith, die van het Carlsbader Sprudel van Ragsky. 



Het betrekkelijk geringe kalkgehalte ondanks de hoogere kool- 

 zuurspanning onderscheidt het water van het Tjeding onmid- 

 dellijk van het Cleopatra-bassin en van de bron van Hierapolis; 

 met dat van den Carlsbader Sprudel laat het zich daarentegen 

 goed vergelijken. Ook door zijn kiezelgehalte en rijkdom aan alka- 

 liën toont het een toenadering tot het laatste. Van de bron 

 Hierapolis onderscheidt het zich verder door zijn hoog kiezel- 

 gehalte. Dat dit ook in het Cleopatra-water vrij aanzienlijk 

 is, vindt ongetwijfeld zijn oorzaak hierin, dat in den bodera 

 van het Yellowstone Park onder de kalksteenlaag vulkanisch 

 gesteente gevonden wordt. Van de absolute hoeveelheden moet 

 men natuurlijk afzien, daar deze grootendeels door de tem- 

 peratuur van het water, die het hoogst is bij den Carlsbader 

 Sprudel en hij het Tjeding het laagst, bepaald worden. 



Terwijl de beide eerste bronnen kalksteenlagen passeeren, 

 bereikt de Carlsbader Sprudel de oppervlakte door graniet, het 

 water van het Tjeding door jonge vulkanische gesteenten. Dit 

 verklaart volkomen, waarom de beide laatste bronnen niet- 

 tegenstaande hun hooger koolzuurgehalte zooveel minder kalk 

 bevatten en maakt tevens plausibel hun rijkdom aan kiezel- 

 zuur en alkaliën, die aan de oplossende werking van het 

 koolzuur op de veldspathen toegeschreven moet worden. 



Voor een vergelijking van het gevormde gesteente bij het 

 Tjeding met dat van de Mammoth Hot Springs, de bronnen 

 van Hierapolis en van Carlsbad staan ons eveneens eenige cijfers 

 ten dienste, respectievelijk afkomstig van Winter, Weed, 

 Smith en Berzelius. 



