— Sl- 

 of langere haren bezet, ten opzichte der beharing zeer variabel, 

 gj langwerpig, spits, gewelfd, IK— 2 niM lang, groen of 

 purper, met 5—7 krachtige, duidelijk uitspringende nerven, 

 in beharing raet g^ overeenkomend. B3 bij al de door mij 

 onderzochte exemplaren, ook bij die van den ijleren vorm, ^. 

 gg sterk gewelfd, glad, ongenerfd, \H — 2 mM lang, fijn en tame- 

 lijk dicht behaard, met de binnenwaarts omgebogen randen de 

 vlakke of binnenwaarts gewelfde, fijn behaarde pg omvattend. 

 Tusschen gg en p, vond ik steeds 3 meeldraden en een 

 langwerpig vruchtbeginsel met 2 vrije stijlen. B^ bij al de 

 door mij onderzochte exemplaren ?. g^ ongeveer even sterk 

 gewelfd als gg, ongenerfd, fijn en vrij dicht behaard, ± IH 

 raM lang, met de binnenwaarts omgebogen randen de vlakke 

 of binnenwaarts gewelfde, fijn behaarde p^ omvattend. 

 Tusschen g^ en p^ vindt men een vruchtbeginsel met 2 vrije 

 stijlen. Vrucht platbol, bij rijpheid bruingeel, gg en pg vallen 

 gezamenlijk af, zoo ook g^ en p^, de beide onderste glumae 

 blijven het langst op het steeltje bevestigd en vallen elk 

 afzonderlijk af. 



Zooals boven gezegd is. kan het gras zich onder verschil- 

 lende vormen voordoen, waarvan de uiterste zoodanig ver- 

 schillen, dat men ze voor verschillende soorten zou kunnen hou- 

 den, ware het niet, dat ze dooreen reeks van overgangen ver- 

 bonden zijn en de bouw der bloemen in alle essentieele pun- 

 ten volkomen gelijk is. Aan het begin der vormenreeks 

 staat de eerst beschreven, typische, xerophiele vorm, aan 

 het einde de hygrophiele vorm, door Nees als Isachne virgata^ 

 door Steudel als Fanicum rhabdinum beschreven. Van dien 

 hygrophielen vorm werd reeds door Miquel opgemerkt, dat 

 hij als een vorm van Isachne firmula beschouwd zou kunnen 

 worden. 



Men kan de beide uiterste vormen der reeks op de volgende 

 wijze onderscheiden. Men vergete echter niet, dat er tus- 

 schenvormen voorkomen. 



