— 120 — 



waarover onder de mannen van de practijk verschil vat» 

 meening bestaat. Toch heeft hij hier en daar niet kunnen 

 vermijden, zijn voorliefde te toonen voor zekere werkmethodes, 

 die door de meerderheid der planters toegepast worden, en 

 die naar zijn overtuiging het meest aanbeveling verdienen. 

 En natuurlijk zal niet iedereen dit goedkeuren. Men moet echter 

 in het oog houden, dat dit kleine boekje, evenals de andere 

 van de uitgave van Tjeenk Willink, niet de pretentie heeft, 

 een standaardwerk te zijn, op één lijn staande met het door 

 de Soekaboeraische Landbouw- Vereeniging samengestelde 

 werk, waarin men alle over een bepaald onderwerp ten beste 

 gegeven opvattingen moet aantreffen. Het werkje, dat v/ij 

 hier bespreken, is niets anders en wil niets anders zijn dan 

 een beknopte leiddraad in de theecultuur voor belangstellen- 

 den ; het behoeft dus geenszins een geheel onpersoonlijk com- 

 pendium te vormen. 



De eerste hoofdstukken, geschiedenis, bestanddeelen van het 

 theeblad en van de thee, botanische beschrijving van de 

 theeplant, die van minder airect belang zijn voor de praktijk, 

 worden beknopt behandeld. Schrijver blijft langer stilstaan 

 bij de kwestie van cultuur en van bereiding. 



Hij behandelt uitvoerig het zaadvraagstuk en de selectie, 

 twee punten, die in andere werken veronachtzaamd worden, 

 en die toch zeer belangrijk zijn en aan de orde van den dag; 

 de kweekbedden, het aanleggen der terrassen en wegen, het 

 onderhoud der tuinen i) worden op onderhoudende wijze be- 

 sproken. Men zou meer bijzonderheden gewenscht hebben over 

 de drains, hun aantul, hun diepte, enz., punten van groot 

 belang voor vele ondernemingen in de Preanger Regentschap- 

 pen, waarvan de grond kleiachtig is en de hellingen steil. 

 Ook de bemesting is wat tekort behandeld; weliswaar is deze 

 kwestie nog voortdurend in studie, en het zou moeilijk zijn, 



1) Het is hier misschien de plaats om een fout te doen opmerken, zonder 

 twijfel een lapsus calami : schrijver zegt op blz. 17, dat de grassoorten afgesneden 

 en na droging verbrand moeten worden ; hij weet zeker wel, dat de grassen 

 zooals A 1 a n g-a lang, Lalampoejangan, enz. tot aan de kleinste wor- 

 telstokstukken uitgegraven moeten worden. — Ook op blz. 33 moet men in 

 aanmerking nemen, dat alle planters vóór het absoluut verwijdei-en van 

 alang-alang en lalampoejangan zijn. 



