HET IVe INTERNATIONALE RIJSTCONGRES, 

 GEHOUDEN TE VERCELLL i) 



Gelijk de president van dit congres in zijn openingsrede 

 deed uitkomen, liggen de tijden, toen men om verschillende 

 redenen — waarvan de malaria een der voornaamste was — de 

 rijstcultuur in Italië zooveel mogelijk meende te moeten be- 

 perken, nog niet zoover in het verleden. Eerst in het laatste 

 decennium der vorige eeuw is men definitief van zienswijze 

 veranderd en sedert is de verbetering der cultuur over alle 

 liniën met kracht aangevat. Een sprekend getuigenis leggen 

 daarvan de verslagen der internationale rijstcongressen af. 

 Van het Ie congres, dat in 1901 te Novara, een der klassieke 

 centra van rijstcultuur, werd gehouden, besloeg het verslag nog 

 geen 150 bladzijden; het kortgeleden verschenen verslag van 

 het 4e congres is bijna 450 bladzijden dik en geïllustreerd met 

 tal van fotografieën betreffende cultuur en fabricatie. Een verge- 

 lijking van deze beide verslagen toont ook aan, dat het door 

 de proefstations en door practici verrichte werk resultaat 

 heeft gehad: vormden op de eerste congressen plannen voor 

 onderzoek van de ziekten (speciaal de brusone) en van het 

 bemestingsvraagstuk twee voorname onderwerpen van be- 

 spreking, nu heeft men door de resultaten van het onderzoek 

 en de verbeterde cultuurraethoden reeds veel minder last van 

 de rijstziekten en begint men al heel aardig op de hoogte te 

 komen van de mestbehoefte der verschillende rijstgronden en 

 de rentabiliteit der verschillende raestsoorten. Daarentegen 

 trad op het laatste congres een — tenminste in die beteekenis 

 — nieuwe cultuurkwestie op den voorgrond, nl. het vraagstuk 

 der onkruidbestrijding. Met de toepassing van bemesting en 



1) Atti del IVo Congresso risicolo internazionale, Vereelli (Noord-Italië) 5—8 

 Novembre 1912. 



Teysmannia 1914. 9 



