— 133 — 



Vooreerst zijn de opbrengsten in het grootste deel van Java 

 nog lager en in verband daarmee schiet ook het onkruid 

 minder welig op; de werkkrachten zijn hier goedkooper, men 

 heeft hier het voordeel van de kweekbedraethode, die aan 

 de overgeplante bibit een belangrijken voorsprong op het 

 onkruid verschaft. Ook dragen in Italië de wijze van oogsten 

 en gebruik van versche stalmest nogal tot de verspreiding 

 van het onkruid bij. 



Toch ziet men ook hier op Java, vooral bij groot grond- 

 bezit, op inferieure sawahs, die ten koste van veel arbeid 

 weinig opleveren, en daar, waar de sawahbezitter andere 

 bijverdiensten zoekt, het onkruid dikwijls welig tieren en 

 zelfs niet zelden het padigewas over het hoofd groeien. 



Kennisneming van al wat ter bestrijding van het onkruid 

 in Italië reeds is onderzocht en beproefd, is dan ook m. i. 

 voor ons wel van belang. 



Jacometti deelde daarover het volgende mede: 

 In de eerste eeuwen der Italiaansche rijstcultuur (16e en 

 17e eeuw) was er zoo weinig onkruid, dat het geen noemens- 

 waardige schade deed. Eerst in het begin der 18e eeuw werd het 

 wieden noodzaKelijk. Met het vruchtbaarder worden der gron- 

 den tengevolge van bemesting had ook sterke vermeerdering 

 der onkruiden plaats, terwijl verspieiding over grootere afstan- 

 den het gevolg was van zaadwisseling. Wel wiedt men ge- 

 regeld drie maal, maar meestal met te weinig methode en 

 nauwkeurigheid. Pogingen om een goedkoope en afdoende 

 wijze van onkruidbestrijding te vinden, zijn reeds langen 

 tijd aangewend, maar hadden tot de laatste jaren nog geen 

 succes. Zoodoende zijn tenslotte de uitgaven voor onkruid- 

 bestrijding gestegen tot f 50.— a / 100.— per H. A. en meer, 

 zoodat de onkruidbestrijding op het oogenblik het grootste 

 vraagstuk der rijstcultuur is. In verband daarmee werd op 

 het vorige congres aan J. opgedragen, een systematisch 

 onderzoek in te stellen. 



Met behulp van verschillende herbaria constateerde hij in het 

 geheele Italiaansche rijstland reeds 150 soorten, waarvan de 

 groote meerderheid wordt uitgemaakt door endemische, kleine 



