— 138 — 



100 miilioen lire. Verreweg het meeste leveren de provincies 

 Piémont en Lombardije (ruim 200 miilioen K.G.); verder 

 Venetië en Emilia samen 30 miilioen K.G. Op Sicilië en in 

 Campanië beteekent de rijstcultuur nog nagenoeg niets. 



Het grootste deel wordt in Italië zelf verbruikt, maar nog 

 een vrij belangrijk gedeelte wordt uitgevoerd, in 1911 een 

 50 miilioen K.G. 



Vermeerdering van hetrijstverbruik in het binnenland wordt 

 sterk belemmerd door gemeentelijke invoerrechten in de 

 voornaamste centra van rijstverbruik; concurrentie tegen tarwe, 

 rogge enz. wordt daardoor zeer bemoeilijkt, omdat meel en 

 deeg van invoerrecht zijn vrijgesteld. 



Vermeerdering van den uitvoer wordt belemmerd door het 

 in de meeste landen van kracht zijnde protectionistische 

 stelsel. De voornaamste uitvoer heeft plaats naar Argentinië. 

 Gepelde rijst is echter ook daar aan een hoog invoerrecht 

 onderhevig. Groot nadeel ondervinden de Italiaansche expor- 

 teurs daarenboven van knoeierijen: onder Italiaanschen naam 

 wordt nl. veel rijst uit Oost-Azië in Argentinië ingevoerd. 

 De export naar dat land uit Italië is dan ook van 1905 tot 

 1910 met 15 7o verminderd. 



Het Congres neemt een motie aan om bij de Regeering aan 

 te dringen op afschaffing der gemeentelijke rechten en op het 

 nemen van maatregelen tegen de knoeieijen bij den rijstinvoer 

 in Argentinië. 



Wordt vervolgd. 



P. VAN DER ElST. 



