— 159 — 



op de levensvatbaarheid van de oorzaak gewezen en op de 

 kans en wijze van besmetting. In het tweede gedeelte van 

 dit hoofdstuk vult Vlaskamp het aantal ziekten aan met die, 

 welke, hoewel niet in de wet genoemd, toch als besmettelijk 

 moeten worden beschouwd en uit dien hoofde den veehouder 

 schade kunnen berokkenen. 



In hoofdstuk IV wordt gesproken over de door besmette- 

 lijke veeziekten veroorzaakte schade, hun voorkomen in ons 

 land en de middelen, die de veehouder zelf ter hunner bestrij- 

 ding kan aanwenden. Schrijver volgt hierin weer de volgorde 

 der reeds besproken ziekten en toont door cijfers de verliezen 

 aan, die door deze ziekten kunnen worden veroorzaakt. Er 

 wordt op gewezen, dat de maatregelen, die genomen worden, niet 

 moeten worden beschouwd als plagerij en hij legt daarom hun 

 bedoeling uit, er op wijzend, aan welke zaken in hoofdzaak 

 moet worden gedacht, om telkens terloops even aan de aangifte 

 te herinneren. 



Hoofdstuk V wordt gewijd aan de inentingen tegen besmet- 

 telijke ziekten. Na een inleiding over de werking van voor- 

 behoedende sora en vaccins en over natuurlijke en verkregen 

 immuniteit, deze laatste hetzij langs kurstmatigen weg het- 

 zij door het doorstaan van de ziekte, voert schrijver ons als 

 van zelf tot de fabriek dier voorbehoedende stoffen, de 

 Rijkssoruminrichting te Rotterdam. Er wordt gewezen op het 

 nut en de prestaties van deze inrichting, die in zoo korten 

 tijd de hoogte bereikte, waarop zij nu staat. Een dergelijke 

 inrichting als wij in Indië bezitten in het Veeartsenijkundig 

 Laboratorium te Buitenzog. 



Hoofdstuk VI wordt gevuld met de bespreking der tubercu- 

 lose en van de daartegen van regeeringswege genomen be- 

 strijdingsmaatregeleu. In hoofdzaak vindt dit zijn reden in het 

 groote belang, dat deze ziekte voor den Hollandschen veehou- 

 der heeft. Wederom legt schrijver hier den nadruk op het 

 gevaar van besmetting en vestigt er de aandacht op, dat het 

 vooral de besmetting op lateren leeftijd is, die de dieren 

 ziek maakt, dat met de noodige voorzorgen de veehouder 

 deze ziekte niet op zijn stal behoeft te dulden. 



Tenslotte volgt nog een opsomming van de maatregelen, 



