— 160 — 



zooals die voor de verschillende besmettelijke veeziekten in 

 de wet zijn vastgelegd. De ambtelijke stijl is daarbij verla- 

 ten en in gewone bewoordingen worden de voorschriften den 

 veehouder voorgezet. De laatste bladzijden bestaan nit eenige 

 tabellen. Het geheel wordt versierd (?) door een aantal leelijke, 

 weinig zeggende teekeningen van aan de verschillende in het 

 werk besproken ziekten lijdende dieren. 



Sprak ik hierboven mijn meening uit, dat het boekje onge- 

 twijfeld ziJD nut zal hebben voor den HoUandschen veehouder, 

 voor Indië dient die meening gewijzigd. Wel komen in Hol- 

 land en in Indië in hoofdzaak dezelfde ziekten voor, maar zij 

 hebben hier een geheel andere beteekenis dan ginds. Om er 

 maar een paar te noemen : b. v. de tuberculose en de mal- 

 leus. Wat in Holland geldt voor de tuberculose, geldt in 

 Indië voor de malleus. Is Holland als het ware verpest door 

 de tuberculose, Indië is het door den kwaden droes. De tu- 

 berculose van het vee bepaalt zich hier tot nu toe gelukkig 

 in hoofdzaak tot geïmporteerde dieren, het voorkomen is om 

 zoo te zeggen sporadisch. In Holland komt de malleus slechts 

 sporadisch voor en ook weer in hoofdzaak bij ingevoerde paar- 

 den. De besmettelijke ziekten der varkens zijn hier of weinig 

 voorkomend, uf onbekend, voor boutvuur geldt hetzelfde en zoo 

 zou men verder kunnen gaan. Van de bloedziekten als de surra 

 en de verschillende pirosomosen, voor den Indischen veestapel 

 van zoo groot belang (door surra stierven indertijd 9570 van 

 de op Rotti aanwezige paarden), wordt geen gewag gemaakt. 



Er blijft dus voor den Indischen lezer niet veel anders 

 over dan het geschrevene omtrent infectie, ontsraetting en 

 immuniteit, onderwerpen, waarvoor men zich nu niet speciaal 

 dit werk zou behoeven aan te schaffen. 



Smit. 



