— 174 — 



voorkeur afstervend FicushAit gebruiken om er haar eieren in te 

 leggen. Deze voorkeur der wijfjes lieeft geleid tot een practisch 

 uitvoerbare bestrijdingswijze. Gesnoeid hout wordt in den aanplant 

 opgesteld en als de wijfjes er hun eieren in hebben gelegd, wat na 

 6 a 8 weken gerekend wordt het geval te zijn, wordt dit hout ver- 

 nietigd. Het opruimen moet vooral niet worden verzuimd, daar men 

 dan natuurlijk de plaag in de hand werkt. In de Gouvernementstui- 

 nen wordt op aanwijzing van den schrijver deze bestrijdingswijze 

 sinds 1912 toegepast en de plaag wordt er door in loom gehouden. 



De auteur wijst er op, dat men voortdurend waakzaam moet 

 blijven en dat de bestrijding zorgvuldiger dan tot nu toe geschiedt 

 kan plaats vinden. 



Deze inleiding wordt gevolgd door een beschrijving der kevers, 

 waarvan de larven als boorders in de Ficus bekend zijn geworden. 

 Door gebruik van verschillende lettertypes is aangegeven, welke 

 soorten de belangrijkste zijn en van welke het nog niet geheel ze- 

 ker is, dat ze in F. elasüca voorkomen. De boorders bestaan uit 

 Boktorren (Cerambycidae) en Snuitkevers (Curculionidea). De bok- 

 torren zijn verdeeld in tak- en stamboorders. De belangrijkste soorten 

 zijn twee Batocera-soovitn, albofasciata DE Geer en gigas Drap., 

 twee Epepeotes-soorten, meridianus Pasc. en luscus Fabr., alle 

 stamboorders, en Olenecampius bilobus Fabr. en Pothyne spec. A, 

 beide takboorders. Van de snuittorren is de belangrijkste Aclees 

 birmanus Faust. 



Het volgende hoofdstuk is een beschrijving der kevers, waarbij 

 de schrijver de kevers ook met Hollandsche namen heeft bedeeld. 



De geschiedenis van de levenswijze der kevers vangt aan 

 met de voor de Ficus gevaarlijkste boorders, de Batocera's. Aan- 

 gegeven wordt, waar de kevers zich over dag ophouden; het zijn 

 nachtdieren. Grappig is de Javaansche naam voor boktorren in 

 het algemeen: enggi-enggi, wat jajazeggers beteekent iin het Blitar- 

 sche noemen de Javanen ze Enggi-enggian. S. L.) Daarna wordt 

 de wijze, waarop de kevers de bladeren beschadigen, aangegeven, 

 opgehelderd door goede reproducties naar foto's. Verder wordt 

 de wijze van copulatie beschreven, waarbij blijkt, dat de mannetjes 

 hevig om de wijfjes kunnen vechten en het mannetje gewoonlijk 

 bij zijn liefste blijft. De paring geschiedt bij nacht. De kevers 

 leven zeer lang, tot 7 maanden toe. De copulatie vangt reeds 

 eenige dagen na het uitkomen der kevers aan. Is het wijfje een 

 tiental dagen oud, dan begint ze reeds met eierleggen. Alvorens 

 de eieren te deponeeren, bijt het wijfje een spleet in de bast en 



