— 178 — 



al aardig wat. Ik zie er bij, om er een greep uit te doen: Castilloa 

 elastica, Coffea (koffie), P a 1 a en Cacao. In een tabel wordt aange- 

 geven, in welke planten elke soort tot dusverre gevonden is. 



Bij behandeling der vijanden en parasieten der boorders, blijkt, 

 dat ze de eerste maar weinig en de laatste in nog veel mindere 

 mate bezitten. Spechten zoeken en vreten de larven, kraaien de 

 kevers. Eén keer werd op Epepeotus-larven een parasiet aangetroffen, 

 een witte pootlooze larve. In plaats van de parasietvlieg, die verwacht 

 werd, verschenen een zestal kevertjes, Colydiiden, t. w. Dastarcus 

 confinis Pasc. Schr. bracht verder stukken hout waarin boorderlarven 

 in een Ficusaanplant, in de hoop, dat die larven zouden worden 

 geparasiteerd, doch, nadat de stukken hout er een maand hadden 

 gelegen, werd geen parasitisme geconstateerd. 



Bij de bestrijding noemt schr. het wegzoeken en vernietigen van 

 larven en volwassen insecten het aangewezen bestrijdingsmiddel. 



De larven worden het best vernietigd door uitsnijden. Schr. wijst 

 er nadrukkelijk op, dat dit door een vaste ploeg moet geschieden, 

 waardoor de arbeiders bij het opsporen der larven routine krijgen 

 en den boom het minst beschadigen. De wonden moeten zoo weinig 

 mogelijk diep gemaakt worden en de wond moet glad worden 

 bijgesneden ten einde weer een glad tapvlak te krijgen. 



De eerste ploeg moet door een tweede worden gecontroleerd. 

 Premies worden uitgereikt aan de arbeiders, welke de meeste larven 

 binnenbrengen en verder aan de tweede ploeg. De tweede (controle) 

 ploeg moet slechts op onbepaalde tijden (plotseling) aan het werk 

 worden gezet om te voorkomen, dat de eerste ploeg opzettelijk larven 

 laat zitten om dan de premie met de tweede te deelen. 



De larven, die reeds in het hout gedrongen zijn, worden met een 

 stevig puntig ijzerdraad doodgeprikt. De wonden moeten geteerd of 

 met carbolineum behandeld, worden. Verder geeft schr de tijden 

 aan, waarop men de boorders moet wegzoeken, en die zijn: drie 

 weken en dan weer negen weken na het tappen. Men mag volstrekt 

 niet langer wachten, daar anders de kevers reeds uitgevlogen zijn. 



Verder wordt aanbevolen het opstellen van vanghout. Hiertoe werden 

 bij een proef versche, pols- tot armdikke stokken van Albizziasüpulata, 

 Ficus hispida, Artocarpus integrifolia en van Ficus elastica gebezigd. 



Het bleek, dat Ficus hispida de beste vangplant is. Batocera-\2iXvtn 

 werden in het gebezigde vanghout niet aangetroffen en schr. vermoedt, 

 dat dit voor deze soort te dun was. Het vanghout moet vooral 

 overeind staan, daar anders veel minder kevers gelokt worden, en 

 het hout mag niet langer dan zes weken blijven staan: waar men 



