~ 222 — 



Een ander voorbeeld is de „krulloten-ziekte" bij de cacao. De 

 verschijnselen hiervan zijn het vormen van loten van korten levens- 

 duur met slecht ontwikkelde, slappe bladeren, het opeenhoopen van 

 abnormaal veel bloemen tot bloempakjes, het optreden van mis- 

 vormde vruchten met dikke stelen. Hoewel een schimmel, Corti- 

 cium falcatum, als de oorzaak van deze ziekte wordt beschouwd, 

 geeft het besproeien met schimmeldoodende middelen niets. Wel 

 kan men daarentegen de ziekte bestrijden door de boomen sterk te 

 snoeien. Daar buitendien de vochtigheid van de lucht van grooten 

 invloed op het optreden van deze ziekte is en deze altijd in het 

 begin van den regentijd uitbreekt, veronderstelt Hollrung, dat de 

 ziekte op storingen in de voeding berust. Gesteund wordt deze op- 

 vatting, doordat de zieke loten niet in staat zijn om hout en wond- 

 kurk te vormen. Door het opsnoeien van de boomen wordt het 

 van voedingsmiddelen te voorziene oppervlak kleiner en de door 

 de wortels opgenomen voedingstoffen zijn nu voor een normale 

 ontwikkeling voldoende, Als deze theorie juist is, moet het optreden 

 van de krulloten-ziekte zich door een intensieve bemesting kort vóór 

 het begin van den regentijd laten voorkomen. 



Op gelijke wijze bespreekt Hollrung nog eenige andere ziekten 

 bij tropische cultuurplanten. 



Ten slotte waarschuwt hij tegen de opvatting, dat een plantvarië- 

 teit, die in een bepaalde streek immuun is tegen een bepaalde ziek- 

 te, dit ook in andere streken zal zijn. Toen men een tarwesoort, 

 die in Australië geheel roestvrij was, in Engeland ging planten, had 

 zij daar veel van roest te lijden. 



Hollrung M. Gedanken über einige neuzeiüiche Erkrankungen 



an tropischen Nutzgewachsen. (Tropenpflanzer. 18e Jaarg. 1914. p. 



136-148). 



a. 



IS HET MOGELIJK, DE STASSFURTER KALIZOUTEN 



DOOR FIJNGEMALEN, KALIHOUDENDE ERUP- 



TIEVE GESTEENTEN TE VERVANGEN? 



In de -Internationale Agrartechnische Rundschau" bericht Lemmer- 

 MANN over de proeven, die tot nu toe genomen zijn om bij de 

 bemesting de Stassfurter kalizouten door kalihoudende eruptieve 

 gesteenten zooals Phonolieth, Leuciet, kaliveldspaat enz. te vervangen. 



Uit deze proeven blijkt, dat de genoemde gesteenten ten deele 

 wel eenige uitwerking hebben, maar dat deze ver ten achter staat 

 bij die van de kalizouten. De minste uitwerking hebben de zeer 



