— 226 - 



volgens velen veel te laag is aangenomen, heeft de schrijver ge- 

 tracht, door persoonlijke correspondentie met de fabrieken van 

 reclaimed rubber in de verschillende streken een juist beeld van den 

 handel in dit product te verkrijgen. 



Onder „reclaimed rubber" verstaat men rubber, die verki^egen is uit 

 oude versleten of onbruikbaar geworden voorwerpen uit caoutchouc, 

 zooals oude banden, caoutchoucschoenen enz. Deze worden eerst 

 van alle metaaldeelen, leer, canvas enz. bevrijd, gewasschen, in 

 stukjes gesneden en dan met alkali of zuur verwarmd. Daardoor 

 worden ze weer eenigszins elastisch en ze kunnen dan tot crêpe 

 verwerkt worden. 



In de zoo bewerkte massa blijft de zwavel en verschillende andere 

 ingrediënten, die vroeger voor het vulcaniseeren aan de rubber 

 werden toegevoegd, achter. Deze kunnen daaruit niet verwijderd 

 worden. Het rubbergehalte is slechts 407^. De „reclaimed rubber" 

 kan daarom ook nooit in plaats van ruwe caoutchouc gebruikt 

 worden, hij kan slechts dienen om deze te vervalschen. 



De door Maclaren ingewonnen inlichtingen hebben uitgewezen, 

 dat er in de laatste jaren per jaar 400.000 ton oude rubbergoe- 

 deren opgekocht werden. Na het verwijderen van het metaal, leer 

 enz. gaven deze 280.000 ton voor de verdere verwerking bruik- 

 baar materiaal. Hieruit werden verkregen 140.000 ton reclaimed 

 rubber met een rubbergehalte van 56.000 ton. 



Deze 56.000 ton rubber staan geenszins gelijk met dezelfde 

 hoeveelheid plantagerubber, daar de rubber nog gemengd is met 

 alle mogelijke andere stoffen. Bij de fabrikatie van banden is hij 

 b.v. in het geheel niet te gebruiken. Zulke groote hoeveelheden oude 

 rubbergoederen op te koopen is verder alleen mogelijk geweest 

 doordat er groote voorraden bestonden uit vroegere jaren. In de 

 toekomst zal die hoeveelheid veel kleiner worden, omdat de voor- 

 raden uitgeput zijn. 



Daarbij komt, dat veel van de nu te koop aangeboden oude rub- 

 bergoederen reeds eenmaal „reclaimed" rubber bevatten, en deze 

 geven bij een tweede verjonging een zeer minderwaardig product. 

 Het terugwinnen van de rubber loont daarom bij deze goederen 

 niet meer. 



De lage rubberprijzen zijn eveneens niet zonder invloed op de 

 industrie van de reclaimed rubber geweest. De prijs van dit product 

 is zoo gedaald, dat de aanvoer van de voor de industrie benoodigde 

 ruwe materialen uit afgelegen streken niet meer loonend is. Sommige 

 fabrieken hebben op zulke bezendingen tot 507^ moeten toeleggen. 



