— 252 — 



in hoofdzaak alleen de base door de planten opgenomen en 

 blijft het zuur in den grond achter. 



Hiertoe moeten wij b. v. de zwavelzure ammonia en de 

 meeste kalizouten rekenen. 



Wat nu de fysiologisch zure meststoffen betreft, het onder 

 den invloed van den plantengroei daaruit in den grond achter- 

 blijvende zuur blijft slechts bij uitzondering, n.1. in bijzonder 

 basenarme gronden, als zoodanig bestaan en oefent dan na- 

 tuurlijk, dank zij de waterstofionen, een koaguleerenden invloed 

 op de grondkolloïden uit, werkt dus gunstig op de grondstruc- 

 tuur. In den regel wordt het zuur echter direct aan ver- 

 schillende basen van den grond, speciaal aan kalk, gebonden. 

 Een koagulatie door de waterstofionen is dus niet te verwach- 

 ten, wel daarentegen door het in oplossing gebrachte twee- 

 waardige kalkion. In den beginne zullen dus die zouten gunstig 

 op de grondstructuur inwerken; op den duur echter zal de 

 grond onder den invloed van veel regen aan kalk verarmen 

 en daardoor dus in structuur achteruitgaan. 



Anders is het gesteld met de fysiologisch basische kunst- 

 meststoffen. Afgezien van de fosfaten, die meestal als kalk- 

 verbindingen gegeven worden en waarbij de resteerende kalk, 

 dank zij het tweewaardige kalkion, gunstig op de grondstruc- 

 tuur inwerkt, werken "deze spoedig ongunstig in op de grond- 

 structuur. Chilisalpeter is in dit opzicht berucht. Bij bemesting 

 hiermede blijfc na afloop van de voedselopnarae door de planten 

 een niet onbelangrijke hoeveelheid natron in den grond achter, 

 die zich wel is waar aan koolzuur tot natriumcarbonaat bindt, 

 maar toch in dien vorm nog sterk alkalisch reageert. 



Wij hebben vroeger reeds gezien, dat alkalische stoffen door 

 de aanwezigheid van OH-ionen solvormend inwerken op nega- 

 tieve kolloïden en op suspensies en ook dat de grondkolloïden 

 in hoofdzaak electronegatief zijn. Bij gevolg is dus zuiver 

 theoretisch te verwachten, dat het na bemesting met chilisal- 

 peter onder den invloed van den plantengroei overblijvende 

 natriumcarbonaat de grondkolloïden in den soltoestand en de 

 kleideeltjes tot suspeudeering brengt, m. a. w. dat de grond zijn 

 kruimelstructuur verliest en in de korrelstructuur overgaat. 

 Inderdaad vertoonen zware koUoïdrijke kleigronden, die met 



