— 253 — 



Chilisalpeter bemest zijn, heb verschijnsel van verkorsten zeer 

 duidelijk. Naar alle waarschijnlijkheid wordt dit nog in de 

 hand gewerkt, doordat de ontstaande soda humuskoUoïden in 

 oplossing brengt, die als „SchutzkoUoïd" dienst kunnen doen. 



In het vorige hoofdstuk zagen wij, dat deze verkorsting 

 ook op den duur optreedt door sommige kunstmeststoffen 

 alleen. Dat de plantengroei daaraan echter ook debet is, 

 is een paar jaar geleden typisch bewezen door Krüger en na 

 dien door Maschhaupt. 



Wij hebben gezien, dat de koagulatie der grondkolloïden 

 gunstig werkt op de structuur. Die koagulatie houdt verband 

 met de snelheid, waarmede de grondsuspensie in water be- 

 zinkt. Koaguleert de grond, dan bezinkt de grondsuspensie n. 1, 

 veel sneller dan wanneer de grond dat niet doet en dus de 

 kolloïden als zoodanig blijven bestaan. Daarmede is natuur- 

 lijk niet in het algemeen gezegd, dat een grond, die snel 

 bezinkt, betere structuur bezit dan een andere 1), die dit 

 moeilijk doet, maar wel geldt, dat een bepaalde grond, die 

 onder den invloed van bepaalde innerlijke factoren sneller 

 bezinkt dan bij andere, door de eerste gunstiger structuur 

 verkrijgt dan onder de werking van de laatste. 



De bezinkingssrelheid nu werd door Krüger en Masch- 

 haupt gebruikt om de veranderirsren na te gaan, die de grond 

 ondergaat tengevolge van bemescing en plantengroei. Wij 

 zullen hier zeer in het kort de door Maschhaupt verkregen 

 resultaten vermelden. Bij een reeks van 16 proefpotten, die 

 alle met gelijke hoeveelheden van een zelfden grond gevuld wa- 

 ren, werden er 4 beplant met aardappels, 4 met tarwe, 4 met 

 haver, terwijl de overige potten onbebouwd bleven. Van elk 

 dezer seriën ontving een pot het eerste jaar een bemestingvan 

 3 gr. NaNOs, ^en tweede van 2.5 G. zwavelzure ammonia, een 

 derde van 1.5 G. ammoniumnitraat, terwijl de vierde onbemest 

 bleef. Na den oogst werd de grond gezeefd om de wortels zooveel 

 mogelijk te verwijderen en daarna aan de lucht gedroogd. Van 

 den luchtdrogen grond uit iedere pot werd een monster geno- 

 men voor nader onderzoek. De potten werden weer gevuld met 



1) Verg. Teysm. 1913, p. 287 e. v. 



