- 260 



om verschillende proeven te nemen, zoodat er voor de planters 

 14 proeven bij caoutchouc, 7 bij koffie, 1 bij cacao, 14 bij 

 klappers, 1 bij sisal, 15 bij katoen, 1 bij kapok, 10 bij maïs, 

 4 bij koren, 6 bij aardappelen, 8 bij lucerne, 4 bij groenten, 

 1 bij boonen en 7 bij op weiden werden aangelegd. 



Bij de proefstations werden 3 proeven met katoen, 3 met 

 maïs en 1 met boonen aangezet, 



'In 1912 werden dus 95 proeven aangelegd, in 1913 bedroeg 

 dit aantal 119, terwijl voor 1914 een plan van 144 proeven 

 gemaakt is. 



In een bijlage van het eerste boek worden de regels aan- 

 gegeven, welke men bij het aanleggen van bemestingsproeven 

 in acht moet nemen. Hieraan is het volgende ontleend. 

 1. Algemeene regels. 



Als proefveld moet een terrein gekozen worden, dat noch 

 buitengewoon vruchtbaar, noch zeer arm is. In het belang 

 van den proefnemer is het noodig, een veld te kiezen, dat, 

 wat zijn vruchtbaarheid betreft, overeenkomt met den het 

 meest op de onderneming voorkomenden grond. 



Het proefveld moet zooveel mogelijk horizontaal gelegen zijn. 

 Is dit niet mogelijk, dan moeten de veldjes zoodanig aangelegd 

 worden, dat zij naast elkander op de helling komen te liggen, 

 meest niet onder elkander. 



Men gebruikt steeds een dubbel stel gelijk behandelde veldjes. 



Liggen de veldjes op één rij, dan krijgt men den volgenden 

 aanleg (1 en 2, 3 en 4, 5 en 6 enz. krijgen dezelfde bemesting). 



Bij het gebruik van 2 rijen geldt hetzelfde, de ligging is 

 dan aldus: 



Van de belangrijkste proeven moeten na het oogsten door 

 den proefnemer grondmonsters genomen worden van de on- 



