HET VIERDE INTERNATIONALE RIJSTCONGRES 



IN ITALIË. 



(Vervolg). 



DE NIEUWERE WERKTUIGEN EN MACHINES, 

 BIJ DEN RIJSTBOUW IN GEBRUIK. 



Terwijl in verschillende andere rijstlanden in hoofdzaak 

 dezelfde landbouwwerktuigen worden gebruikt als voor andere 

 graangewassen, is men in Italië in de laatste jaren meer en 

 meer overgegaan tot het bouwen van bijzondere machines. 



Dat dit wenschelijk is, behoeft geen betoog ; de afwijkende 

 cultuurwijze maakt afwijkende machines noodig. De behoefte, 

 den handenarbeid zooveel mogelijk door werktuigen te verlich- 

 ten en door machines te beperken, is in Italië , groot, ten ge- 

 volge van de dure werkkrachten. Hier op Java is die factor 

 voor den inlandschen landbouw voorloopig van veel minder 

 gewicht, maar toch zal die op den duur, bv. bij verdere uit- 

 breiding der suikerriet-cultuur, in verschillende streken meer 

 op den voorgrond komen. Gebrek aan vee, in Italië bij den 

 rijstbouw een belangrijke factor, doet zich in vele streken 

 van Java niet minder gelden. 



De Ingenieur Allorio bespreekt achtereenvolgens de ver- 

 schillende bewerkingen, aan de rijstcultuur verbonden, en de 

 daartoe benoodigde machines: 



De Grondbeiverking. Gewoonlijk wordt slechts eenmaal ge- 

 ploegd, zelden dieper dan 18 a 20 cM.; men gebruikte een 

 j^loeg met voor- stel, getrokken door één span runderen. Het 

 beperkte aantal runderen deed vraag ontstaan naar machines. 

 De bestaande machinale ploegen, gedreven door stoom of door 

 electriciteit, zijn door hun zwaarte voor de bewerking der rijst- 

 velden ongeschikt. Men moest lichte en daarbij handige, krach- 

 tige en niet te dure machines hebben. Door de bemoeiingen 

 van den Markies Ricci is het ten slotte gelukt, de benzine- 



