— 276 — 



motorploegen „Patuzzo" en „Tolotti-Pavesi" te doen con- 

 strueeren, van welke vooral de laatste uitstekend werkt. 



Met het oog op de omstandigheid, dat in Italië geen kweek- 

 bedden gebruikelijk zijn en dus de grond van het geheele 

 rijstveld voor het zaaien zeer gelijkmatig moet zijn, is een 

 gewone eg ook al weer niet voldoende. De houweel-eg „Rabossi", 

 met reguleerbare diepte, verschaft die gelijkmatigheid op zeer 

 voldoende wijze. Een lichter type, op hetzelfde beginsel 

 berustend, is de eg Vittorio, waarvan de diepgang echter niet 

 veranderbaar is. 



Voor het bemesten kan men uitstekend de machines ge- 

 bruiken, die daarvoor bij andere cultures in gebruik zijn. 



Voor het nivelleeren heefc men een eenvoudig werktuig, 

 bestaande uit een houten as, bezwaard met het gewicht van 

 den voerman en getrokken door één paard. 



Het uitzaaien kan door ervaren zaaiers zeer gelijkmatig 

 met de hand geschieden, maar het zaaien op rijen wordt 

 meer en meer toegepast, voornamelijk ter vergemakkelijking 

 van het wieden. De voornaamste zaaimachines zijn de syste- 

 men „Rabossi", „Orlandini", „Borgogna" en Vittorio" voor 

 nat, en een gewone „Sack" voor droog uitzaaien. 



Voor Java zijn deze zaaimachines — vooral de natte — van 

 weinig belang. De kweekbeddenmethode is hier zoo algemeen 

 in gebruik en biedt bijna overal zulke voordeelen (vroeger 

 zaaien, meer tijd voor grondbewerking, minder ziekten en 

 plagen, minder onkruid, gemakkelijker verzorging), dat men 

 er wel bij blijven zal. Toch zijn er enkele streken — vooral 

 in de vlakten van Madioen en Kediri, ook op Madoera — , waar 

 het onmidellijk droog op de sawahs inzaaien en later bevloeien 

 in zwang is (gögö-rantja-cultuur). 



Het vastdrukken van te doorlatende gronden geschiedde vroeger 

 op ruwe wijze door karren met runderen door de rijstvelden 

 te laten rijden. De landbouwer Constante Tromellini, te Briona, 

 heeft hierin verbetering gebracht door de uitvinding van 

 een rol, bestaande uit één as met acht platte wielen, en 

 getrokken door een span runderen. 



Een ander instrument hiervoor is geconstrueerd door G. 

 Sargenti te Zelo (provincie Milaan); het is een eg, type 



