- 332 — 



dan bij het overplanten beschadigd, de plantjes komen 

 echter dit nadeel bij een' overigens rationeele behandeling 

 spoedig te boven. 



De vakkeo, waarop de Salvia's moeten komen, worden 

 goed omgewerkt, liefst niet te ondiep; is de bodera wat 

 vochtig, dan laat men hem eenige dagen ruw liggen, slaat 

 daarna de klu'ten stuk en mengt er wat rivierzand door. 

 Het liefst bemest ik met verganen paardenmest; het zoo 

 bewerkte en bemeste vak laat men eenige dagen rustig 

 liggen. 



Een goede afstand op het vak is circa 30 cM. ; de eerste 

 dagen moeten de plantjes tegen zon en wind beschut wor- 

 den. Men kan zulks doen door gedurende de heetste uren 

 van den dag de potten er omgekeerd op te plaatsen; iederen 

 dag stelt men ze langer bloot, na 5 a 6 dagen zijn ze sterk 

 genoeg om onbeschut te blijven. 



Hetzelfde bereikt men door over eenige bamboelatten een 

 paar palmbladeren te leggen, die de plantjes niet mogen 

 raken ; ook hier moeten zij geleidelijk aan het licht gewen- 

 nen, nooit mag men ze te lang van het volle licht spenen. 



Zoodra de plantjes aan den groei zijn, knijpt men er de 

 toppen uit tot op ongeveer 10 cM.; door deze bewerking krijgt 

 men mooiere plantjes met meer takken, die dientengevolge een 

 grooter aantal bloemen voortbrengen en lager blijven. 



Als de plantjes ongeveer een paar weken op de vakjes 

 staan, doet een nabemesting met zwavelzure ammonia hun 

 goed. Men geve echter niet te veel, want dan krijgen ze te 

 veel loof, schieten te snel op en bloeien minder ; 1/2 theele- 

 peltje vol voor ieder plantje zal in de meeste gevallen vol- 

 doende zijn. Op circa 5 cM. afstand van de plant maakt men 

 er rondom heen een geultje van 1 a 2 cM. diepte, strooit 

 daar den kunstmest zoo gelijkmatig mogelijk in en vult het 

 weer met aarde. Ik verzuinde nog op te merken, dat bij het 

 uitplanten op de vakjes eenige plantjes in potjes bewaard moe- 

 ten blijven, die dienen voor het geval dat er enkele doodgaan; 

 men kan dan dadelijk inboeten. Jammer genoeg wordt dit 

 meestal verzuimd, waardoor men bij het afsterven van enkele 

 planten steeds die openingen houdt. 



