— 359 — 



nog de kwaliteit van het produkt moeten kennen, waarover 

 nog te weinig gegevens bestaan. Een onderneming had een 

 weinig thee op zeer onvoldoende wijze geprepareerd en deze 

 werd zeer gunstig beoordeeld. 



Ook kan mennog niet zeggen, of men op kwaliteit of op kwan- 

 titeit zal moeten werken; wat men tot nu toe kan beoor- 

 deelen is zeer bevredigend. 



Het aanmoedigen der inland sche theecultuur zou voorals- 

 nog nadeelig zijn voor de Europeesche ondernemingen in het 

 Siantarsche. De behoefte er aan doet zich in 't geheel niet 

 voor en men doet veel beter door de menschen eerst andere 

 direct nuttige gewassen te leeren verbouwen, daar ze nog 

 voltrekt geen landbouwers zijn; de ambtenaren van het 

 Binnenlandsch Bestuur waren hierover van dezelfde meening. 



Over Sumatra's Westkust kan men in zekere opzichten 

 dezelfde conclusies trekken als over S. O. K., grond en werk- 

 omstandigheden zijn echter zeer verschillend en verdienen 

 afzonderlijk te worden behandeld. Den invloed van Deli op 

 het Siantarsche, wat de werkkrachten betreft, mist men 

 natuurlijk op Sumatra's W. K. Op de eenige, tot nu toe voor 

 de theecultuur geopende onderneming, Tanang Taloe, tracht 

 men uitsluitend m'^'t vije koelies te werken ; men volgt er 

 zooveel mogelijk de op Java gebruikelijke werkwijzen. Het 

 werk gaat misschien in het begin wat langzamer, maar in 

 de toekomst zal men er steeds koelies hebben. 



In het begin gaf het veel moeilijkheden, maar men heeft 

 het den koelies op de onderneming gezellig gemaakt, door 

 nette huizen, door warongs en passars, door gamelan en fees- 

 ten. De Soecdaneesche koelies zijn er gebleven en de bewoners 

 van naburige kampongs komen steeds in grooter getale op. 

 Men kan voorzien, dat men een voldoend aantal zal hebben, 

 zooals blijkt uit een graphische voorstelling, die aan het werk 

 is toegevoegd. De administrateur is overtuigd, voldoende te 

 kunnen ontginnen, terwijl de tuinen goed worden onderhouden. 

 Hij werkt met vrije koelies uit Java en met Maleiers uit 

 naburige kampongs. Het werk wordt naar gelang van de werk- 

 krachten gedreven. Op het oogenblik plukken hoofdzakelijk 

 Soendaneesche vrouwen, die zich met 20 cent per dag tevreden 



