— 372 — 



van den phytopathologischen dienst in het land van herkomst, terwijl 

 het toch tevens door zijn eigen ambtenaren van zoodanigen dienst 

 de zendingen nog eens bij den invoer laat inspecteeren. 



In de Vereenigde Staten heeft die inspectie niet plaats in de havens 

 van invoer, maar op de plaats van bestemming, wat voor de ont- 

 vangers een groot voordeel is, maar dan wordt natuurlijk ook veel 

 meer personeel vereischt. 



Door enkelen is voorgesteld een unificatie van den phytopatholo- 

 gischen dienst in verschillende landen. Maar zulk een gelijkheid is 

 noch gewenscht noch noodig. Niet alleen moet reeds de phytopatho- 

 logische dienst in een klein land als Nederland anders geregeld 

 worden dan b. v. in Duitschland, maar hij moet ook geheel verschil- 

 lend zijn waar men te maken heeft met tropische kuituren. 



Wel is internationale samenwerking gewenscht, maar de wijze 

 waarop dit moet geschieden, daarover is men het nog lang niet eens. 



Zoo wil Prof. Eriksson internationale laboratoria ter bestudee- 

 ring van de belangrijkste ziekten, zoo b. v. van granen, aardappels, 

 ooft en druiven. 



Maar een eerste en belangrijk bezwaar is; waar moeten die la- 

 boratoria gevestigd worden? 



Onderlinge naijver zou natuurlijk niet uitblijven, en een dergelijk 

 laboratorium zou toch zijn aandacht hoofdzakelijk moeten wijden 

 aan de bepaalde streek, waar het gevestigd is, en de resultaten 

 zouden dan toch vrij eenzijdig zijn. Vooral als men de noodig ge- 

 vonden maatregelen ook aan andere landen zou willen gaan voor- 

 schrijven, zooals Prof. Eriksson wil, zou het onmogelijke van dit voor- 

 stel aan den dag komen. 



Vestigt men b. v. een internationaal laboratorium voor rijstziek- 

 ter in Italië, dan gaat het toch niet aan, de daar doeltreffend bevon- 

 den bestrijdingsmaatregelen te willen opdringen aan alle landen, 

 waar rijst wordt verbouwd en waar de kuituur hemelsbreed kan 

 verschillen met die in Italië. Veel beter is een samenwerken tus- 

 schen de verschillende nationale laboratoria. Elk land zou aan zijn 

 eigen phytopathologisch laboratorium één of meer personen kunnen 

 verbinden, die zich speciaal bezig hielden met die plagen of ziekten, 

 die van internationaal belang waren. 



Op bepaalde bijeenkomsten zouden dan de verschillende phyto- 

 pathologen bijeenkomen, de resultaten bespreken en uitmaken, hoe 

 verder gearbeid zal worden. 



Prof. Eriksson wenscht verder nog staatsinrichtingen, waar de voor- 

 naamste voedingsgewassen gekweekt zouden worden met het doel om 



