HET VIERDE INTERNATIONALE RIJSTCONGRES 

 GEHOUDEN TE VERCELLI IN 1912. 



{Slot). 



DE BIJ-PRODUCTEN DER RIJSTCULTUUR EN 

 RIJSTINDUSTRIE. 



De voornaamste hiervan zijn volgens Prof. Tagnato, die 

 hierover nog eens een en ander opmerkt, het stroo, het kaf 

 en de zemelen. 



Het stroo wordt in Italië slechts voor matrassen gebruikt, 

 niet als veevoedsel. Tagnato wijst er op, dat dit in Indië 

 wel het geval is. Het rijststroo is ook niet armer aan eiwit 

 en vet en slechts weinig armer aan koolhydraten dan 

 het stroo van andere graangewassen. Door een zeer hoog 

 kiezelzuurgehalte (ongeveer 75 % van de asch) is het echter 

 moeilijker verteerbaar. Bij vermenging met ander veevoer, 

 bv. bataten, vermindert dit bezwaar en oefent het stroo juist 

 een gunstige prikkeling uit. 



Het beste is echter, na den oogst het stroo een tijdlang 

 op hoopen te laten broeien, waarbij het eeu bruine kleur 

 krijgt en een voor de beesten aangeuamen smaak. Het is dan 

 ook belangrijk geconcentreerder geworden. Hoe groener het 

 stroo nog is, wanneer het opgehoopt wordt, des te beter 

 broeit het. Toevoeging van het gewiede onkruid verdient 

 aanbeveling. 



Het kaf bevat vrij veel voedingstoffen, maar is geheel 

 onverteerbaar. Hoogstens zou het in kleine hoeveelheden 

 aan hoenders gegeven kunnen worden. Door het geringe 

 geleidingsvermogen zou men ervan gebruik kunnen maken 

 ter isoleering tegen warmte of koude. Voor matrassen kan 

 het 't stroo zeer goed vervangen. Voor bemesting is het 

 beter dan stroo wegens zijn hooger gehalte aan fosforzuur. 



