— 405 — 



bij moeten echter alle dieren worden geënt, want door de 

 enting met smetstof maken we de dieren tot „smetstofdragers", 

 en we weten nog van vroeger, welk gevaar deze voor hun 

 omgeving opleveren : zij zouden de niet geënte dieren kunnen 

 besmetten. 



Vroeger werden er in Indië zelf geen entstoffen of sera voor 

 veeartsenijkundig gebruik bereid; sedert de oprichting van 

 het Veeartsenijkundig Laboratorium echter is daarin veran- 

 dering gekomen. Dit laboratorium werd in 1907 te Buitenzorg 

 opgericht als onderdeel van het Departement van Landbouw, 

 Nijverheid en Handel en moest dienen om onderzoekingen 

 op veeartsenijkundig gebied te doen. De Indische veeartsen 

 kunnen, waar zij zelf in de praktijk door hun drukken werk- 

 kring en door het gemis aan de daarvoor benoodigde middelen 

 er geen gelegenheid voor vinden, van zieke dieren afkomstig 

 materiaal daarheen ter onderzoek opzenden. Is een onderzoek 

 ter plaatse noodig, dan wordt er een van de aan het labora- 

 torium verbonden veeartsen heen gezonden om mateiiaal te 

 verzamelen en indien noodig dierentingen te verrichten. Op 

 deze wijze werden reeds verschillende tot nu toe in Indië on- 

 bekende ziekten geconstateerd. 



Behalve deze onderzoekingen wordt er nog naar verschillende 

 entstotfen gezocht ; zoo is men b. v. op het oogenblik druk 

 bezig te zoeken naar een entstof tegen de kwade droes, terwijl 

 de entstof tegen boutvuur reeds kan worden verstrekt. Ook 

 verschillende sera worden ei bereid, waaronder het miltvuur- 

 serum, het serum tegen de septichaemia haemorrhagica (sakit 

 Ngorok), het serum tegen de borstziekte der varkens en het 

 tetanusöorum. Een niet onbelangrijk onderdeel der werkzaam- 

 heden is de bereiding van de malleine en tuberculine, twee 

 ondeikenningsmiddelen voor respectievelijk malleus (kwade 

 droes) en tuberculose. Vooral van de eerste worden groote hoe- 

 veelheden over den archipel verspreid. Over het gebruik en 

 de aanwending dezer stoffen zullen wij het later bij de be- 

 spreking van de ziekten zelf nog uitvoerig hebben 



