— 413 — 



waarvan het eene uiteinde in een bal eindigt, die voorzien 

 is van gaatjes. De helft van de kalebas wordt dan met 

 poeder van de maté gevuld en hierop warm water gegoten. 

 Men drinkt dan de thee op dergelijke wijze als bij ons sorbets 

 door middel van een rietje. In een familiekring gaat de 

 „bombilla" van de eene persoon over naar de andere en iedereen 

 zuigt aan dezelfde pijp. Men heeft beweerd, dat deze ge- 

 woonte besmettelijke ziekten zou overbrengen ; dit wordt 

 echter bestreden, op grond dat de pijp van zilver is en men de 

 thee zéér heet drinkt, waaraan alleen de bevolking gewend is. 



Voor Europeesch gebruik wordt het blad veel minder fijn 

 gestampt en het aftreksel bereid evenals bij Chinathee. Men 

 heeft echter ook in den handel gebracht een extract van ma- 

 té, samengeperst tot pastiljes, genaamd „Yerbin"; het extract 

 zelf, de „ Yer", dient als zoodanig tot het bereiden van den drank. 



Tot nu toe is de maté nog van geen groote beteekenis 

 voor Europa, ofschoon er veel moeite wordt gedaan om den 

 invoer er van te vergrooten. Op de tentoonstellingen, in 

 Parijs o. a. in 1867, 1878 en 1889, hebben importeurs zich veel 

 moeite en kosten getroost, echter zonder aanzienlijk resultaat 

 in dien tijd. In de laatste jaren is evenwel het gebruik van 

 Paraguay-thee in Europa toegenomen. In Zuid-Amerika neemt 

 de productie en het verbruik van jaar tot jaar toe. In 1855 

 was de oogst 7| millioen KGr.. terwijl deze in 1896 tot 100 

 millioen KGr. gestegen was. Het jaarlijksch verbruik van 

 maté varieert tusschen 2.5 KGr. (Peru, Bolivia) tot 30 KGr. 

 (Parana) per hoofd. 



In het begin had men veel moeite met de cultuur van 

 Ilex paraguayensU, want men wist niets omtrent de zaadvor- 

 ming. De .Jezuiten schijnen er achter gekomen te zijn, maar 

 toen ze verjaagd werden, namen ze hun geheim mee. Men 

 geloofde, dat de zaden eerst door vogels moesten opgepikt 

 worden en men trachtte het maagsap te vervangen door 

 chemische reagentia. In 1903 zou een Duitsche firma zoo- 

 doende meer dan 100000 planten verkregen hebben. Tegen- 

 woordig kan men deze kwestie als opgelost beschouwen, door- 

 dat men overgegaan is tot het kunstmatig bestuiven, waar- 

 door men normale zaden verkreeg. 



