- 4:^8 - 



DE ZIEKTEN EN SCHIMMELS DER KINA 



DOOR 



Dr. A. Rant. 



Door het werk van Rant is weer een van de leemten in onze 

 Indische phytopathoiogische literatuur aangevuld. De zeer verspreid 

 voorkomende mededeelingen over de ziekten onzer tropische kul- 

 tuurgewassen zijn voor de meeste belanghebbenden volkomen on- 

 bereikbaar. Willen de gegevens, door vroegere onderzoekers verza- 

 meld, het volle nuttig effect hebben, dan moeten ze in overzichtelijken 

 vorm voor de huidige planters bewerkt en verkrijgbaar gesteld 

 worden. 



Het Theeproefstation ging daarin voor wat aangaat de ziekten 

 van de thee; het Deli-proefstation volgde voor eenige jaren met 

 een overzicht van de ziekten en plagen der Deii-tabak en hunne 

 bestrijding; thans is door Rant hetzelfde verricht voor de kina, 

 tenminste voor zoover het de niet door dieren veroorzaakte ziekten 

 betreft. 



In 41 bladzijden van het bekende formaat van de Mededeelingen 

 der Proefstations worden 42 ziekten en schimmels van de kina 

 behandeld. Gelukkig behoeft slechts bij 10 dezer te worden aan- 

 geteekend, dat ze in meerdere of mindere mate schadelijk zijn. 



Het streven naar volledigheid, zoowel wat de in de literatuur 

 voorkomende schimmels betreft, als ten opzichte van het vermelden 

 van de schadelijkheid en eventueele bestrijding is een verdienste 

 van deze mededeeling ; wie in het vervolg voor een hem onbekend 

 geval komt te staan, zal niet licht tevergeefs dit boekje ter hand 

 nemen. 



Aan den anderen kant heeft het zijn bezwaren. De meeste der 

 genoemde schimmels zijn alleen voor een deskundige, en dan nog 

 alleen met behulp van een mikroskoop, te herkennen. Toch moet 

 uit de inleiding opgemaakt, dat deze mededeeling in de eerste 

 plaats voor de planters bestemd is. Immers „later zal, zoo moge- 

 lijk, een meer wetenschappelijk overzicht over dit onderwerp ver- 

 schijnen, terwijl van eenige ziekten en schimmels afzonderlijk een 

 uitgebreider onderzoek zal gedaan worden." Voor de mannen der 

 praktijk is de vermelding van al die praktisch onbelangrijke schim- 

 mels louter ballast. Zoo toch nog een tweede publicatie gegeven 

 wordt, ware een scherpere scheiding tusschen de populaire en de 

 wetensehappelijke publicatie beter geweest. 



Dit neemt niet weg, dat wij deze mededeeling met ingenomenheid 

 begroeten. Vooral wanneer men voor gevallen komt te staan als 



