— 479 — 



woordeu. ' Ik vond namelijk de persoon, die zulk een unfairen 

 aanval deed, geen antwoord waardig en mc/^isa^is/aTc^iöws/'^/ï/ii^r. 

 Maar spoedig na de versciiijning der kritiek kreeg ik van rnijn 

 chef officieel last om een verweerschrift tot verdediging mijner 

 Exkursionsflora samen te stellen en uit te geven, en zulks, 

 omdat het hier een door een Herbariumambtenaar gepubli- 

 ceerden aanval betrof op een werk, dat ingevolge Ministerieele 

 opdracht geschreven en met steun der Indische Regeering 

 uitgegeven was geworden. De Juistheid van het dooi mijn chef 

 hierbij ingenomen standpunt werd door mij onmiddellijk erkend, 

 en ofschoon met zeer groeten tegenzin, heb ik daarna mijn 

 thans verschenen verweerschrift tegen de aanvallen van den 

 Heer B. geschreven. 



De thans in het licht gegeven „0/;/rter/a«ö^e^i" zijn uitsluitend 

 ingevolge dezen ambtelijkeu last van mijn chef door mij sa- 

 mengesteld. 



In verband hiermede veizoek ik mijne lozers om mijne thans 

 verschijnende publicatie, mijne r>Opmerkingen'\niet\.ehQS>c\\o\x- 

 wen als een tot den Heer B. gericht antwoord, maar uitslui- 

 tend als een op ambtelijken last, voor de Regeering en vo'or 

 het publiek door mij samengestelde verdediging." 



Er volgen dan een aantal bladzijden, die voor den gebruiker 

 van de Exkursionstlora van minder belang zijn, die wij dus 

 hier gevoegelijk kunnen overslaan. Op blz. 29 begint de eigen- 

 lijke weerlegging. Wij merken dadelijk op, dat de schrijver, 

 hoewel hij zijn werk in 131 paragrafen verdeeld heeft, de 

 kritische opmerkingen niet stuk voor stuk bestrijden wil, 

 maar hier en daar een greep doet. Men kan zeggen, dat dit 

 niet in den haak, immers onvolledig, is. Maar daar staat te- 

 genover, dat, als de schrijver aan een groot aantal goed gekozen 

 voorbeelden, nl. zulke, waar de criticus het sterkst schijnt 

 te staan, kan aantoonen, dat de opmerkingen geen steek houden, 

 hij wel gerechtigd is om te zeggen: ik heb geen lust om nog 

 door te gaan, ik heb genoeg bewezen. Gaan wij dus na, in 

 hoeverre het verweerschrift aan dit criterium voldoet. 



Op blz. 29 dan lezen wij onder Scindapsus montanus Künth 

 in de eerste plaats het volgende citaat : 



„Zoo is ook Scinda2)sus montanus Kunth zoowel bij Anaden- 



Teysmannia 1914. 32 



