— 484 - 



17. Mtjlastomataceae. 



„De tabel der Melastomataceae^ klakkeloos gecopieerd, uit het 

 werk vao iemand, die de Javaansche soorten zeer onvoldoende 

 heeft onderzocht (B. p. 15)" aldus wordt uit de kritiek 

 geciteerd, waarop dan als verweer volgt, dat de bedoelde: 

 iemand — Cogniaux — de schrijver was van de destijds nieuwste 

 monographie van deze plantenfamilie. Het vervolg van dan 

 half geciteerden zin van B. luidt: „...zal niemand in staat 

 stellen in de practijk de geslsichtQU Omphalopus^ Dissochaeta en 

 Amplectrtim van elkander te onderscheiden". Hierop gaat K. 

 niet in. Men moet toegeven, dat de autoriteit van Cogniaüx 

 een schrale troost is voor den gebruiker der flora, die er 

 zijn planten niet mee onderscheiden kan. 



Intusschen merkt de schr. aan het slot van deze paragraaf 

 op, "dat ik — zooals ik trouwens reeds herhaaldelijk voor 

 andere plantenfamilies vermeld heb — toen ik in Leiden, in 

 1908 — 1910 deze plantenfamilie voor mijn Exkursionsflora 

 bewerkte, alleen de boven 1800 M. zeehoogte op Java door mij 

 verzamelde herbariumexemplaren, maar me^ het omvangrijke, 

 beneden het „hooggebergte" door mij verzamelde materiaal 

 te mijner beschikking had, en dat ik dus toen, (te Leiden) 

 van mijn collecties natuurlijk niets anders dan de z.g. hoog- 

 gebergte-exemplaren, te mijner beschikking had". 



Inderdaad wordt in de voorrede van de Flora gezegd: 

 „Weil der mir vom Koionialministerium erteilte Auftrag sich 

 ausschliesslich auf die Hochgebirgsflora von Java bezog und 

 ich deshalb bei meinen Herbarstudien in Europa dieses Zie» 

 stets speziell im Auge behielt, wiihrend die übrigen Phane- 

 rogamen Javas nur soweit rait aufgearbeitet werden konnten 

 wie die relativ kurze Zeit mir erlaubte, so macht das Buch nur 

 mit Bezug auf die Aufziihlung der Hochgebirgsarten einige An- 

 sprüche auf Vollstandigkeit", en verder: „Wenn nun einer- 

 seits das „Hochgebirgsgerüst meiner Flora, wenigstens wa* 

 die Artenaufzahlung und die Bestimmungstabelleu der Jung- 

 huhnschen aipinen Region betrifft, hoffentlich nur wenige 

 Lücken auf zu weisen hat, so muss andererseits (u. a. mit 

 Rücksicht auf den Artenreichtum der Phanerogamenfiora 

 von Java und die teilweise ungenügende Kenntnis derselbeov 



