— 495 — 



zijn met planten, die ook onder gewone omstandiglieden geen sterken 

 penwortel vormen en dat liet resultaat misschien anders zou zijn 

 geweest, indien men b.v. Liberiakoffie voor de proefneming had 

 gekozen. 



ToBLER WOLFF G, Die Beeinfliissung des Gesamtwachstumes 

 diirch Verletziingen der Pfahlxviirzcl bei Kaf fee and Tabak (Tro- 

 penpflanzer, 18 Jaarg. 1914 p. 315—323). a. 



DE OLIEPALM IN OOST-AZIE. 



Terwijl men in Afrika reeds sedert eenige jaren de noodige aan- 

 dacht besteedt aan de cultuur van de oliepalm, is dit in Oost-Aziü 

 nog niet zoo het geval. Wel komt de oliepalm daar overal voor 

 in tuinen als sierpalm, maar met het oog op een geregelde cultuur 

 begint men zich pas in den laatsten tijd daarvoor te interesseeren. 



Chevalier is in de gelegenheid geweest om de oliepalm in Afrika 

 te zien en vergelijkt de groeikracht van boomen in Tonkin en 

 Cochin-China. Hij komt tot de conclusie, dat de oliepalm in Azië 

 in dit opzicht in het geheel niet ten achter blijft bij haar Afrikaan- 

 sche zusters. 



Alleen twee dingen zijn hem opgevallen. Het eene is, dat de 

 oliepalm in Azië minder vrouwelijke en meer mannelijke bloeiwijzen 

 produceert dan in Afrika. Chevalier schrijft dit toe aan het slechte 

 onderhoud, dat deze palmen over het algemeen in Azië krijgen. 

 Men heeft nl. in Afrika opgemerkt, dat verwaarloosde palmen zich 

 precies zoo gedragen. De bladeren moeten vlak langs den stam 

 weggesneden worden en wel zoo, dat er slechts 15 bladeren 

 overblijven. Ook moeten de uitgebloeide en gerijpte bloeiwijzen 

 geregeld verwijderd worden. Chevalier is ervan overtuigd, dat 

 de palmen precies zoo zullen gaan bloeien als in Afrika, wanneer 

 zij op die wijze onderhouden worden. 



Verder valt op, dat zich aan vrouwelijke bloeiwijzen slechts een 

 gering aantal vruchten ontwikkelt. Chevalier meent dit aan het 

 betrekkelijk klein aantal hier voorhanden oliepalmen te moeten 

 toeschrijven. Er zijn nl. niet altijd tegelijk vrouwelijke en manne- 

 lijke bloemen voorhanden, zoodat dus niet altijd een bestuiving kan 

 plaats hebben. Deze zienswijze wordt aanneembaar gemaakt door 

 het feit, dat daar, waar in Azië een groot aantal oliepalmen bij 

 elkaar staan, de vruchtzetting normaal is. 



Chevalier A., La culture du Palmier a huile en Extrème-Orient 

 i Journal d, Agriculturc Tropicale 14 jaarg. 1914. 112 — 14). 



a. 



TeysHMiinia 1014. " ' 



