— 515 — 



weggelaten. Somtijds, maar niet altijd, wordt voor het slibben am- 

 moniakaal water gebruikt, ofschoon het al of niet gebruiken hiervan 

 aanmerkelijke verschillen kan veroorzaken. 



Enkele der cijfers volgen hier; voor de overige moet naar het 

 oorspronkelijke werk verwezen worden: 



Assam 

 Dibrugarh 



Assam 



Sibsagar 



Cochar Dooars 



Fijn Zand 54.44 67.16 



slib 18.34 14.19 



Fijn slib 12.18 12.61 



klei 11.81 4.99 



34.78 

 21.98 

 20.93 

 17.28 



28.94 

 23.74 

 19.18 

 20.59 



Schrijver vergelijkt de verkregen cijfers met die door Hall in 

 Engeland verkregen. De genoemde gronden van Assam kunnen 

 dan onder de lichte kleigronden gerangschikt worden. De derde 

 kolom geeft een zwaren zandigen kleigrond aan, terwijl de daarop- 

 volgende een zandgrond is. 



Van groot belang is verder het soms sterk geprononceerde ver- 

 schil tusschen boven- en ondergrond. 



Vooral voor planten met diepgaande wortels, zooals de thee, is 

 het van belang, den ondergrond te kennen, in veel gevallen zal de 

 diepte tot waartoe de grond goed doorlucht is, ook de diepte aange- 

 ven tot hoever de wortels doordringen (hetgeen door Dr. Bernard 

 op Java reeds verscheidene malen in de praktijk waargenomen werd). 



Bij veengronden wordt wel de bodem tot groote diepte doorlucht, 

 en toch gaan de wortels niet verder, wat misschien te wijten is aan 

 het groote watergehalte. 



De diepstgaande wortels merkte schrijver op in een rooden klei- 

 grond ; het groote slibgehalte van den ondergrond kan het doordrin- 

 gen der wortels beletten. Hoe grooter slibgehalte, hoe gemakkelijker 

 de grond hard wordt bij koud en droog weer. Organische stof in 

 den bodem gaat dat hardworden tegen. Gronden met weinig hu- 

 mus en veel slib zullen dus het moeilijkst om te werken zijn. Als 

 voorbeeld van een dergelijken grond worden de volgende cijfers 

 opgegeven: slib 27.41 pCt., humus 5.42 pCt. 



G. D. Hope, Mechanica! analysis of tea soils. Indian Tca asso- 

 ciation. Qiiarterly Journal Part I (1912), p. 6. d. 



