EEN OMGEKEERDE HUISHOUDING. 



Diegenen onder de lezers, die de goede gewoonte hebben, nu en 

 dan door een fiksche wandeling in het vrije veld den dagelijkschen 

 sleur te onderbreken en aldus een nieuwen voorraad levenslust 

 en gezondheid op te doen, het veel verbreid bijgeloof ten spijt, 

 dat het in dit land daarvoor te warm is en zonnesteken het 

 onvermijdelijk gevolg van dergelijke excursies zijn, zullen 

 ongetwijfeld meermalen tusschen gras en struiken iets hebben 

 zien bewegen, dat op het eerste aanschouwen veel weg had 

 van een zich snel uit de voeten makenden rat of ander dergelijk 

 ongedierte, doch bij goed toekijken bleek een vlug voorttippe- 

 lend, alleraardigst vogeltje te zijn met een hoogen rug (als 

 van een kalkoen of parelhoen), en een zeer kort, afgerond 

 staartje. In een oogopslag is de verwantschap van dit 

 kruipertje met patrijs en kwartel te bepalen, zoowel wegens 

 den algemeenen vorm, als wegens den typischen, hoenderach- 

 tigen bouw van kop en sneb. Het diertje, de poejoe 

 (Turnix pugnax, Temm.) is dan ook een den kwartel zeer nabij 

 staande vertegenwoordiger der familie van de Patrijsach- 

 tigen van de orde der Hoender achtigen. 



Ofschoon de poejoe op Java zeer verbreid is (trouwens 

 ook elders, zooals b.v. Sumatra), ziet men hem toch niet zoo 

 heel vaak. De oorzaak hiervan is, dat het vogeltje niet veel 

 voor menschelijke belangstelling voelt, zelfs geneigd is zich 

 daaraan te onttrekken (waar het deugdelijke redenen voor heeft) 

 en in de kunst van zich te verbergen een groot meesterschap 

 bezit. De kleur, waarvan het ensemble het best te vergelijken 

 is met een gespikkeld, dof bruinrood, als van aarde en dorre 

 bladeren (van nabij beschouwd, blijkt er echter nog vrij veel 

 teekening in te zijn) werkt daartoe grootelijks mede, doch 

 bovendien manoeuvreert de poejoe zoo handig in het terrein, 

 dat alleen een tamelijk goed opmerker hem een enkelen 

 keer, en dan nog slechts voor heel korten tijd, in de kijkers 

 krijgt. Opvliegen doet hij slechts in den uitersten nood; men 



