— 554 — 



laten en zich een anderen gehoorzamen slaaf aan te schaffcjn, 

 een jongen, fikschen kaerel, die eenmaal op zijn beurt plaats 

 zal moeten maken voor een ander. Is 't niet een echte idylle? 

 Het zwakke geslacht kan men in dit geval de wijfjes niet 

 noemen, want ze zijn een kwart of een derde grooter dan 

 de mannetjes en bijgevolg ook „pootiger". Hoe zou het trou- 

 wens ook anders kunnen bij zulke toestanden. En aan den 

 querulanten kant zijn de dames ook veel meer dan de heeren 

 (dat komt in andere maatschappijen ook wel voor), ofschoon 

 beide geslachten niet afkeerig zijn van een robbertje plukharen 

 onder elkaar. Deze neiging wordt door den bruinen mensch, 

 die volgens de leerboeken de rijst verbouwt, voordeelig ge- 

 ëxploiteerd voor het organiseeren van wedkampen om min 

 of meer hooge inzetten, waarbij kampioenen zijn speciaal 

 voor het doel in kooien gehouden poejoes. En zoo gebeurt 

 het dat, binnen beperkten kring wel is waar, sommige kwar- 

 tels zich een even beroemden naam verwerven, als de bok- 

 sende neger Johnson en zich moeten meten met van heinde en 

 ver aangebrachte soortgenooten, die zich ook reeds verheugen 

 mogen (of zij het doen is een andere quaestie) in eene geves- 

 tigde reputatie. Een bloedig verloop hebben die schermut- 

 selingen gelukkig zelden of nooit; zoo verstandig is nl. de 

 minst sterke der twee mededingers, dat hij — die gemeenlijk 

 een „zij" is — in den regel reeds na een paar „knocks out" 

 het veld ruimt. Dan eerst verkeert de overwonnene een 

 oogenblik in levensgevaar, ofschoon de tegenpartij daar geen 

 debet aan is. Het gebeurt nl. wel eens, dat de in zijn ver- 

 wachtingen teleurgestelde eigenaar het besluit neemt, het dier, 

 dat hem ^roegi" aanbracht, den hals af te snijden, waarna 

 het naast de nimmer ontbrekende peté het garneersel van 

 het dagelijksch pisangbladvol rijst vormt. In den regel is 

 hij echter zoo wijs om het vechtersbaasje tegen een civiel 

 prijsje over te doen aan een goeden vriend of beminden bloed- 

 verwant, wien het bericht van de nederlaag nog niet bereikt 

 heeft en die dus nog in zijn nopjes is ook met de voordeelige 

 transactie. Tout comme chez nous! 



J. Olivier. 



