— 606 — 



behooren dus tot laatstgenoemd geslacht, terwijl de geslach- 

 ten Phragraopedilum en Selenipedium in Amerika te huis 

 behooren. 



De Cypripediums zijn kruidachtige planten, die geen ver- 

 dikte stengels hebben, zooals andere aard-Orchideeën, o.a. Ga- 

 lanthe^ Peristeria enz. Zij hebben een kruipenden wortelstok, 

 waaruit een aantal korte, tot aan den bodem bebladerde sten- 

 gels komen ; de bladeren zijn lancetvormig en in twee rijen 

 geplaatst. Naarmate de scheut, waaruit de bloemstengel ont- 

 staat, krachtiger is, worden de bloemen grooter en beter ont- 

 wikkeld. Als de bloemen uitgebloeid en afgevallen zijn, sterft 

 de scheut. 



Van enkele soorten houden de bloemen zich lang goed; zoo 

 blijft de bloem van G. insigne Wall. (Paph. insigne Ffitz), 

 in Europa gekweekt, soms wel 40 dagen frisch aan de plant ; 

 hier duurt dat heel wat korter. Het afsterven der scheuten 

 na den bloei behoeft geen afsterven van de geheele plant 

 tengevolge te hebben, daar zich aan de meeste planten meer 

 scheuten bevinden. 



Het vermenigvuldigen geschiedt meestal door het scheuren 

 der planten. Men moet ze hiervoor uit de potten nemen en 

 nazien, welke scheuten behoorlijk beworteld zijn; die, welke 

 geen of te weinig wortels bezitten, neemt men er niet af, 

 omdat zij meestal niet doorgroeien. De behoorlijk bewortelde 

 scheuten snijdt men met een scherp mes van de plant. 



De wonden van de geputste plantendeelen worden, om rot- 

 ting te voorkomen, besmeerd met zeer fijn gestampte houts- 

 kool, alle doode of zieke deelen van wortels en bladeren wor- 

 den vóór het planten eveneens verwijderd. 



Het is duidelijk, dat de op deze wijze mishandelde planten 

 verzwakt zijn en voorzichtig behandeld dienen te worden. 

 Meestal wascht men eerst de bladeren, zoowel van den boven- 

 als van den onderkant, met een mengsel van nicotine en arse- 

 nic, in den handel bekend als „LX all", men zuivert ze daar- 

 mede van alle ongedierte. 



Voor het planten neemt men goed schoon gewasschen pot- 

 ten, deze vult men tot minstens op de helft met potscher- 

 ven, de grootste onder en de kleinere er boven. Daarop brengt 



