— 612 — 



ken is versierd. Het labellum heeft minder bruine vlekjes. 

 De bladeren zijn aan de bovenzijde donkergroen met lichte 

 vlekken, aan den onderkant violet van kleur. 



Uit Siam werd een zuiver witte variëteit ingevoerd, n. 1. 

 G. b. var. alba. 



C. Chamberlainianum 0'Brien (Paphiopedilum Chamberlaini- 

 anum Pfitz.). 



Afkomstig van Sumatra en N. Guinea, in 1892 beschreven. 



De bijna twee voet lange, sterk behaarde bloemstengel 

 draagt 12 tot 20 bloemen van middelmatige grootte. Het 

 bovenste kelkblad is breed, geelachtig wit met + 6 donker- 

 bruine strepen, die evenwijdig loopen met de randen ; aan den 

 voet is het blad sterk gevlekt met dezelfde tinten. 



Het onderste kelkblad, eveneens zoo gekleurd, is kleiner. 

 Beide kelkbladen zijn aan de achterzijde sterk behaard. 



De twee smalle bloemblaadjes zijn gedraaid, mooi donker- 

 rood gevlekt en aan de randen behaard. Het labellum is licht 

 groen, violet gevlekt en rosé aan den onderkant. 



De stevige loofbladeren zijn leerachtig, aan den voet een 

 weinig violet gekleurd, overigens licht groen met donker 

 groene vlakjes 



Hiervan bestaat eene variëteit excellens. 



C concolor Parish. {Paphiopedilum concolor Pfitz.) 



Deze mooie lage soort is afkomstig uit Burma en Cochin 

 China en reeds sedert 1865 bekend. 



De donkerbruine bloemstengel is kort en draagt hoogstens 

 twee bloemen. 



De middelmatig groote bloemen zijn roomkleurig en voor- 

 zien van kleine karmozijnroode vlekjes. 



De bladeren gelijken op het eerste gezicht op die van C. 

 bellatulurn, zij zijn echter aan den bovenkant lichtgroen 

 met donkergroene vlekken en aan den onderkant licht- 

 groen met violette vlekjes, derhalve bij eenigszins nauwkeu- 

 rige beschouwing wel van die van C. bell. te onderscheiden. 



Daar deze soort veel water noodig heeft, is het aan te be- 

 velen, den pot tot de helft in water te plaatsen. 



Een variëteit Regnieri, eveneens afkomstig van Burma, 



