— 625 — 



niet alle van hetzelfde belang, terwijl men binnen bepaalde 

 grenzen aan tiet varieeren een speciale richting kan geven. 



Nu is het varieeren van een soort zeer verschillend al 

 naar gelang van haar wijze van voortplanting; of dit vege- 

 tatief, of geslachtelijk gebeurt en in dit laatste geval, door 

 zeUbestuiving of kruisbestuiving. 



Spreker neemt dan als voorbeeld, bij zelfbestuiving, een 

 selectie van boonen, om aan te toonen, wat een „zuivere lijn" 

 is, waarin men wei individueele verschillen kan aantreffen, 

 maar deze „srariaties" niet overerfelijk zijn. Zij berusten alleen 

 op ongelijke inwerkingen van buiten en deze „modificaties", 

 zooals men ze nu ook noemt, worden niet overgenomen. 

 Binnen een ^,zuivere lijn" kan men dus door selectie geen 

 succes hebben, wat betreft het kweeken. Ook heeft men 

 bij zelfbestuivers kunnen constateeren, dat wat men een ras 

 of een soort noemt, een verzameling is van een groot aantal 

 erfelijk verschillende systematische eenheden, dus van ge- 

 noemde „zuivere lijnen". Dit feit heeft een groeten invloed 

 gehad op de methode van kweeken der zelfbestuivers. 



Daar men nu weet, dat de individueele eigenschappen niet 

 overerven, maar wel het karakter der zuivere lijn, kan men 

 dus nooit de waarde van een individu bepalen naar zijn 

 Individueel uiterlijk, maar alleen naar het karakter der na- 

 komelingen. 



Deze waarheid werd door de Vilmorin in Parijs praktisch 

 gevonden vóórdat Johanissen ze op wetenschappelijke basis 

 grondvestte. 



De selectie der zelfbestuivers wordt dus een isoleeren der 

 „zuivere lijnen", die aan de gestelde eischen voldoen, om deze 

 dan verder aan te kweeken. 



In een dergelijke geïsoleerde „zuivere lijn" kunnen verder 

 door selectie niet meer de beste individuen nog tot meerdere 

 vorderingen geraken. De lijn blijft nu constant. Men kan dus 

 niets anders doen de beste individuen in het begin te isolee- 

 ren en uitgaan van zooveel mogelijk individuen, terwijl men 

 ze beoordeeld naar hun nakomelingen. 



Behalve de modificaties treden soms „mutaties" op en deze 

 zijn erfelijk. Zoo kan het voorkomen, dat plotseling een id- 



