— 649 — 



WAARNEMINGEN AAN VLOOIENLARVEN. 



Vlooieneieren worden niet aan de huid, vacht of vederen van 

 dieren, waarop de imago's leven, bevestigd, doch vallen op den 

 bodem in den afval van den waard. De larven komen na 3 tot 10 

 dagen uit het ei, naar gelang van de temperatuur; het zijn beweeg- 

 lijke, witte larfjes, zonder pooten of oogen. Zij leven niet para- 

 sitisch, doch voeden zich met organischen afval in de nestplaatsen 

 van den waard of van stof, dat zich daar verzamelt. De publi- 

 catie geeft gedetailleerde beschrijvingen van verschillende vlooien- 

 larven als: Pulex irritans, Xenopsylla cheopis, Ctenocephalus canis, 

 Ceratophyllus fasciatus, gallinae en Leptopsylla musculi. 



Ook de anatomie der larven wordt uiteengezet. Het voornaamste 

 voedsel van sommige, misschien de meeste soorten, zijn de excre- 

 menten van hunne ouders en hoewel sommige vlooienlarven leven 

 kunnen van voornoemde drogen organischen afval, kunnen eenige, 

 b. V. Ceratophyllus fasciatus, niet gekweekt worden, zoo men hun 

 geen vlooien- of vliegenexcrementen toedient. 



A. W. Bacot & W. G. RiDEWOOD, Observations on the Larvae 

 of Fleas. Parasitology Cambridge June 1914 pp. 157 — 175. Rev. 

 of appl. entom. Ser. B. Aug. 1914. 



Ifms. 



KAKKERLAKKEN EN MIEREN ALS DRAGERS VAN 

 CHOLERAVIBRIONEN. 



Kakkerlakken (op Manila speciaal Periplaneta americana E.) zijn 

 aldaar in woonhuizen zeer algemeen en daar zij in de gelegenheid 

 zijn om zoowel toegang te verkrijgen tot menschelijke faeces als 

 tot allerlei voedingsmiddelen, vermoedde de auteur, dat zij wel tot 

 de overbrengers van de Aziatische cholera zouden behooren. Hij 

 nam dus proeven met volwassen exemplaren, liet deze eenige dagen 

 hongerlijden en gaf ze daarna met cholera besmette vloeibare men- 

 schelijke faeces, waaraan carmijn was toegevoegd, om te kunnen 

 controleeren, of ze daarvan iets tot zich namen. Inderdaad namen 

 de dieren naar verhouding groote hoeveelheden tot zich. Na de 

 voeding werden ze 'afgezonderd om hunne faeces voor onderzoek 

 te verkrijgen. Van 24 tot 48 uren na voeding met besmet voedsel 

 werden in vele gevallen in grooteren of kleineren getale vibrionen 

 in de excrementen der kakkerlakken waargenomen. 



In een geval werden deze zelfs na 79 uren nog gevonden doch 

 in enkele gevallen kon men reeds 5 uren na de voeding met besmet 



