656 — 



De in de Cachar gedane waarnemingen komen niet overeen met 

 het voor de Duars geldende: Helopeltis i<omt juist het meest voor 

 op de rijkste gronden („bheel"), terwijl de tuinen op de aan humus 

 armere „teala"-gronden veel minder aangetast zijn. Bij verder onder- 

 zoek bleek nu, dat de „teala"-grond, wat de chemische samenstelling 

 betreft, duidelijk overeenkomst vertoont met de „red bank". De vraag 

 deed zich toen voor, te weten te komen, of één der eigenschappen 

 van het grijze zandige leem van de Duars ook in den „bheel"-grond 

 voorkomt, wat inderdaad het geval bleek te zijn. 



Monsters werden uit de 4 verschillende categorieën van gronden 

 genomen en op kali (K) en phosphorzuur (P) onderzocht; daarna 

 werd de verhouding tusschen kali en phosphorzuur (K P) berekend. 



De 5 monsters uit het grijze leem van de Duars hebben de vol- 

 gende cijfers gegeven: 



De verhouding K/P is dus klein voor het grijze zandige leem, 



waar de thee aangetast wordt, en groot voor de „red bank", waar 



de thee gezond blijft. Opmerkelijk is, dat een grondmonster, uit een 



zieken tuin van de „red bank" afkomstig, de volgende cijfers gaf: 



K 0.013 



K/P 0.722 

 P 0.018 



een resultaat dat ongeveer met de cijfers van het grijze leem over- 

 eenkomt. 



De 5 monsters uit de aan stikstof zeer rijke „Bheel"-gronden ga- 

 ven de volgende analyse-getallen: 



