— 700 — 



We zagen reeds, dat vele individuen in de strijd om het 

 bestaan, reeds vóór dat ze volwassen zijn en zich hebben 

 kunnen voortplanten, te gronde gaan, en dat alleen de ge- 

 schiktsten overleven. Was dat niet het geval, m. a. w. in- 

 dien alle individuen, die geboren werden, in leven bleven 

 totdat ze zich hadden voortgeplant, dan was binnen korte 

 tijd de aarde voor hen te klein geworden niet alleen, doch 

 bovendien zouden ze gebrek aan voedsel krijgen. In verband 

 daarmede haal ik het volgende voorbeeld van Darwin aan: 

 Een wijfjesolifant wordt eerst op 30-jarige leeftijd volwas- 

 sen en is eerst dan in staat om zich voort te planten, tot 

 haar 90e jaar. In die 60 jaren kan ze ongeveer 6 jongen 

 ter wereld brengen. Hieruit berekende Darwin, dat als alle 

 jongen behouden bleven totdat ze volwassen waren en alle 

 wijfjes weer 6 jongen voortbrachten, het aantal nakomelingen 

 van één olifantenpaar in 500 jaren 15.000.000 zou bedragen! 

 De meeste individuen echter gaan in de natuur te gronde 

 nog voor ze zich hebben kunnen voortplanten. De natuur 

 IS daardoor in staat om teeltkeus uit te oefenen en steeds 

 de meest geschikte individuen te doen voortplanten. Er 

 zijn dus in de natuur faktoren werkzaam, welke tal van in- 

 dividuen vernietigen, voordat ze volwassen zijn en die zo- 

 doende het aantal individuen in een streek beperken. Wij 

 zullen dadelik zien, welke die vernietigingsfaktoren zijn, 

 m. a. w. die faktoren, die het evemoicht in de natuur bewaren. 

 Alvorens echter die faktoren hier nader te bespreken, wil 

 ik er eerst nog op wijzen, dat men het aantal individuen, 

 dat vernietigd moet worden, zal het normale aantal, de normale 

 grens, niet overschreden worden, m. a. w. het vernietigingscvjfer, 

 zoals Weismann dat noemt, zeer gemakkelik berekenen kan. 

 Het vernietjgingscijfer is >oor verschillende soorten verschil- 

 lend; maar eveneens voor dezelfde soort in verschillende sire- 

 A;ew verschillend. Nemen we weer onze toevlucht tot het reeds 

 genoemde voorbeeld van die olifant. Voor het in stand hou- 

 den van de olifant op hét aantal individuen, dat er tans op 

 aarde leeft, is het voldoende, dat in 60 jaar tijds gemiddeld 2 

 van de 6 jongen volwassen worden. Het vernietigingscijfer is 

 dus 4. Een wijtjesharing kan per jaar gemiddeld 40.000 eieren 



