DE BETEKENIS VAN TWEE BEKENDE MIEREN, IN 



VERBAND MET HET GROENE-LUIZENVRAAG- 



STUK VAN DE KOFFIE. 



DOOR 



P. E. Keüchesius. 



In koffietuinen komen twee mierensoorten zeer algemeen 

 voor en zijn welhaast karakteristiek voor een koffieaanplant. 

 Onder planters zijn deze mierensoorten dan ook overbekend. 

 Hun voorkomen is bijna onafscheidelik verbonden aan de 

 aanwezigheid van de voor de koffiekultuur zo schadelike 

 groene schlidluis, Lecanium viriele. De mieren, die ik op 

 het oog heb, zijn: Oecophylla synaragdina, „semoet kaleng" 

 (madoer.) of „semoet ngraograng" {']d.Y.) en Plagiolepis longijoes 

 , semoet nga-ranga" (madoer.) of, „semoet gramang" (jav.). Beide 

 mierensoorten zijn z. g. melkers van de groene luis en de 

 betekenis dezer mieren, in verband met de groene luis, ra. a. w. 

 hun nut of schadelikheid, zal ik achtereenvolgens hier nagaan. 



Plagiolepis longipes. 



Deze mierensoort is, voor zover ik heb nagegaan, de meest 

 algemene koffiemier en behoort tot de onderfamilie der Formi- 

 cinae. 



Het denkbeeld, dat Plagiolepis schadelijk is, omdat hij de 

 groene luis kweekt en verspreid, is bij de koffieplanter zo 

 ingeworteld, dat hij, wanneer in zijn aanplant groene luis 

 veel voorkomt, door middel van boemboengs e. a. middelen, 

 de gramang tracht te verdelgen. Wij zullen tans nagaan, 

 inhoeverre dat denkbeeld gerechtvaardigd is en in welke 

 betrekking PlagioUjns longipes tot Lecanium viride staat. 



Plagiolepis is een ijverig bezoeker van de groene luis en 

 daardoor typisch geworden voor de fauna van de koffiekul- 

 tuur. Aanleiding tot dat bezoek is het zoete excreet, dat 

 de groene luizen uit hun aous ontlasten. De groene luizen 



