— 720 — 



standvastig zijn en onder den invloed schijnen te staan van 

 de levensomstandigheden. 



Overigens is het — het moge in alle bescheidenheid worden 

 opgemerkt — nog zeer twijfelachtig, of er inderdaad sprake 

 mag zijn van twee soorten (zoölogisch gesproken); er zijn 

 omstandigheden, die veeleer pleiten voor eene verdeeling der 

 hier inheemsche wilde zwijnen in twee (of wellicht meer) 

 rassen eener zelfde soort; alleen kruisingsproeven zouden n. h. v. 

 het definitief antwoord op deze open vraag kunnen geven en 

 van het plaats vinden van dergelijke experimenten is nimmer 

 iets bekend gemaakt. 



Hoe het zij, van de twee vormen is Sus vittatus verreweg het 

 sterkst vertegenwoordigd en in verband hiermede het meest be- 

 kend. Het geen hieronder volgt heeft dan ook in de eerste plaats 

 betrekking op die soort (of variëteit), al kan in het algemeen 

 gezegd worden, dat het ook toepasselijk is op Sus verrucosus. 



Zooals boven reeds is aangestipt, zijn de wilde varkens op 

 Java zeer verbreid; zoowel de laaglanden tot de kusten toe, 

 als de gebergten tot op groote hoogte herbergen dezen scha- 

 delijken gast. Men vindt hem voorts zoowel in wildernissen, 

 waar uren ver in den omtrek geen menschelijke verblijven te. 

 ontdekken zijn, als in streken, die reeds in een vergevorderd 

 stadium van cultuur verkeeren, ja zelfs tot in de nabijheid 

 van groote Europeesche nederzettingen. In den naasten om- 

 trek van Batavia, nl. in de lage bosschen, die de Oostelijk en 

 Westelijk van die stad gelegen sawahs begrenzen, en voor 

 zoover de eerstbedoelde betreft, doorsneden worden door den 

 zeer druk bereden spoorweg naar Tandjoeng Prioek, vindt 

 men nog den baM oetan in een voldoend aantal vertegenwoor- 

 digd, om de jacht er op loonend te maken. En niettegenstaande 

 van deze gelegenheid om zich op niet al te bezwaarlijke wijze 

 van lekkere deng-deng te voorzien een zeer druk gebruik wordt 

 gemaakt — en dat reeds sedert tientallen van jaren — , is er 

 van uitroeiing nog geen sprake. 



Overdag houdt het zwartwild zich schuil in bosschen en 

 alang-alang-velden of op de hoogste plekken van dicht- 

 begroeide moerassen ; 's nachts bezoekt het de padivelden 

 om er zich te goed te doen aan de rijst, die de verbouwer 



