— 727 — 



dere vermogens te vergen.' In dit opzicht kunnen wij , redelijke 

 wezens" gerust bij hen in de leer gaan. Vandaar, dat ze dik- 

 wijls de schranderst uitgedachte aanslagen van jagers we- 

 ten te ontgaan door wat men met een algemeenen term 

 pleegt aan te duiden met „slimheid" ,doch wat inderdaad 

 niets meer en minder is dan een ingeschapen juiste waardee- 

 ring van^hetgeen kan en niet kan. Dat zij ook een goed geheugen 

 hebben en als gevolg daarvan door de ondervinding wijzer 

 worden, bewijst het feit, dat ze, alvorens uit een gedekt ter- 

 rein uit te breken, behoedzaam de omgeving verkennen bij 

 de nadering van plaatsen, waar de jagersman ze reeds eenige 

 malen verrast heeft. En, ofschoon ze als alle wild zeer ge- 

 hecht zijn aan hun vaste paadjes (wissels), zullen zij niet na- 

 laten, deze te verlaten, als zij daar al te vaak zijn lastig 

 gevallen. 



Terugkomend op de hierboven reeds ter sprake gekomen 

 meerdere of mindere mate van moed van het wilde zwijn, 

 meer in het bijzonder van den volwassen beer, kan in het 

 algemeen gezegd worden, dat een zekere driestheid, die het 

 kenmerkt in streken, waar men het gewoonlijk vrijwel met 

 rust laat, en waar slechts bij uitzondering jacht er op ge- 

 maakt wordt, geheel verdwenen is daar, waar het aantal 

 liefhebbers van karbonaadjes en deng-deng legio en dientenge- 

 volge een varkensleven doorloopend in gevaar is. Hun gedrag 

 ten opzichte van den landbouwenden tweebeen regelt zich 

 geheel naar dat van den laatstgenoemde zelf in zoover, dat 

 het een negatieve weerslag er van is. Is de boer wat agres- 

 sief van aard. zoodat hij er niet tegenop ziet, den vernieler 

 van zijn aanplantingen met piek en lontgeweer telijf tegaan, 

 dan treedt het wilde zwijn eerbiedig voor hem op zij; is daaren- 

 tegeo, zooals b.v. in het Bantamsche, de landman wat al te zeer 

 doordrongen van het principe, dat een bagong een ongure 

 klant is, en gaat hij op zij, dan ziet men, dat de gevreesde 

 vernieler van zijn zaaisel hem vrijwel behandelt als een 

 quantité négligeable en de onbeschaamdheid zelfs zoover drijft, 

 zioh in zijn kampongs te vertoonen. Bekend is het ook, dat 

 daar, waar de borsteldrager respect toont te hebben voor 

 volwassen mannen, hij geen zier geeft om vrouwen en kin- 



