— 729 — 



tot het meer binnenslands gelegen heuvel- en bergterrein, 

 dat al of niet gecultiveerd kan zijn, doch in het eerste geval 

 in de onmiddellijke nabijheid van tamelijk uitgestrekte wil- 

 dernissen moet gelegen zijn. Want Sus verrucosus zou zich 

 niet als de verwante soort vergenoegen met een domicilie, 

 waar slechts hier en daar dekking voor hem te vinden is, 

 doordat 's menschen ontginningen er de overhand hebben, 

 maar zich alleen ophouden in niet of slechts ijl bevolkte 

 streken. Onze persoonlijke ervaring heeft deze theorie tot 

 dusver vrij goed bevestigd, doch daar Sus verrucosus betrek- 

 kelijk zeldzaam is, is het aantal exemplaren, waarmede wij 

 te doen gehad hebben, nog te gering geweest om over hun 

 doen en laten een oordeel te kunnen vellen. Volgens eene 

 andere raeening zou deze soort over het algemeen ook een 

 moediger en boosaardiger aard hebben dan Sus vittaius. Dit 

 zou echter in verband met hetgeen hierboven is aangeteekend 

 omtrent het verschillend gedrag van wilde varkens in 't 

 algemeen, al naarmate zij goed of minder bekend zijn met 

 de geduchte wapens van den jager, gereedelijk voortvloeien 

 uit de omstandigheid, dat verrucosus in doorsnede minder 

 dan vittaius de ervaring heeft opgedaan, dat het tegen twee- 

 been kwaad vechten is. 



J. Olivier. 



Teysmannia, J615. 49 



