— 745 — 



gerucht staan. Omtrent het sap van Excoecaria Agallocha 

 (waredjit) b.v.: „een druppel, op de huid gelegd, veroorzaakt 

 een groote ongeneeslijke wonde, waaraan men sterven moet. 

 Dit is het meest gevreesde vergift. Men verkrijgt het door een 

 insnijding in den bast met een mes aan een lange bamboe 

 gebonden''. De werkelijkheid is eenigszins anders; men kan het 

 melksap gerust op de gewone manier opvangen en behoeft er 

 zich niet om te bekommeren, of het over de hand loopt en 

 daar indroogt: men ondervindt daarvan niet de minste onaan- 

 gename gewaarwording, alleen op slijmvliezen — in den mond 

 of in het oog b.v. — werkt het sap hevig bijtend. Een doodelijk 

 vergift zou, volgens een aan een oud Bat. Nieuwsblad ont- 

 leend bericht, huizen in de bladeren van Euphorbia {Poinsettia) 

 pidcherrima Willd. (pohon merah, aldus genoemd naar de 

 fel roode bladeren onder de üloeiwijze); de bladeren zijn echter 

 volmaakt onschadelijk en vele Inlanders eten ze gaarne in de 

 sajoer. Een zeer uitvoerig relaas wordt uit hetzelfde bericht 

 overgenomen aangaande de verschrikkelijke giftigheid van uit- 

 loopende bangkoean g-knollen (van Pachjjrrhiziis angulatus 

 RicH.); ook hier bestaat die giftigheid alleen in de verbeelding. 



En zoo voort. 



Vreemd genoeg, ontbreekt het verhaal van de geheimzin- 

 nige bedwelming van slapende slachtoffers met behulp van 

 k et j o e b o e n g-rook, door aspirant-inbrekers. Zou in het 

 inbiekersvak de klad beginnen te komen? 



Rapporten uit Ternate spreken van de giftigheid van de 

 asch van zeeslangen en van sommige andere zeedieren; te- 

 recht wordt hierbij aangeteekend, dat men in die asch toch 

 niet veel toxiciteit kan onderstellen. 



De mededeelingen omtrent de uitwerking van de vergiften 

 en omtrent het gebruik, dat er van gemaakt wordt, zijn in 

 den regel prijzenswaardig kort. Enkele berichtgevers echter 

 hebben niet kunnen nalaten, iets meer uitvoerig hun kennis 

 aangaanae de vergiftigingsverschijnselen ten beste te geven. 

 Natuurlijk komt bij die gelegenheid somtijds hun leekendom 

 aan den dag, waarop de bewerker dan wel eens vergoelij- 

 kend de aandacht vestigt. 



Vraagt men zich nu af, of door de uitgave en heruitgaven 



Teysmannia, 1915. * 50 



