— 759 — 



Eerst sedert 1912 treedt djarnoer oepas in de F. M. S. ernstig op, 

 wat, zooals de sciirijvers terloops opmertcen, wel met den regenval 

 zal samenhangen. Op Java heeft men djarnoer oepas in de Hevea 

 de laatste jaren juist zeer gemakkelijk in toom kunnen houden, wat 

 zonder twijfel met de krachtige Oostmoessons der laatste jaren 

 samenhangt. 



Hieruit volgt, dat de rubberplanters op Java zich niet moeten 

 verbeelden, dat djamoer oepas geen ernstige vijand van de Hevea 

 is. Waakzaamheid blijft noodzakelijk, want zoodra er eenige natte 

 jaren koiten, zal ongetwijfeld de djamoer oepas weer meer van zich 

 doen spreken. 



Onderstaande tabel geeft den regenval voor enkele stations inde 

 F. M. S. over de laate 3 Jaren in mm. 



Hoewel ik niet gaarne alles op rekening van den regen zou willen 

 schuiven, is het toch opmerkenswaard, dat met den grooteren re- 

 genval der jaren 1912 en 1913 een krachtige uitbreiding van de 

 djamoer oepas gepaard ging. Het gemis van een uitgesproken 

 oostmoesson is in dit opzicht ook zeker een ongunstige factor voor 

 de Hevea-cultuur in de F. M. S. 



F .T. Brooks and A. Sharples, PINK DISEASE, Buil. 21. Dept. 

 of Agr. F. M. S. 1914. 27 blz. 19 fig. 



ru. 



EEN RUBBERFABRIKANT OVER PLANTAGE-RUBBER. 



In het „Handbook 1914 Rubber Exhibition", verschenen bij gele- 

 genheid van de Londensche rubbertentoonstelling, geeft W. A. Wil- 

 liams eenige beschouwingen over bovenstaand onderwerp op grond 

 van zijn ervaringen bij het gebruik van groote hoeveelheden plan- 

 tagerubber gedurende de laatste jaren. 



De schrijver klaagt, dat de planters alles aan het uiterlijk opof- 



