— 771 — 



gegoten. Alle geraakte kevers en larven zouden gedood worden. 

 Verder wordt een mengsel van tabaksstof en kalk aanbevolen. 



Promecotheca opacicollis Gestro. 



Deze zou gevaarlijker zijn dan de vorige soort. De kevers knagen 

 op de zelfde wijze als Brontispa aan de bladeren, doch de larven 

 mineeren daarin en richten veel schade aan. De eieren worden in 

 kleine hoopjes, (van 5), omsloten door een op papier gelijkende 

 excretie gelegd en het geheel bedekt door kleine afgeknaagde blad- 

 stukjes. De larve gaat onmiddellijk mineeren. Op de Nieuwe Hebriden 

 heeft deze soort een waarschijnlijk belangrijken vijand, t. w. een kleine 

 sluipwesp (Chalcidide). De larve is uiterst moeilijk te bestrijden, 

 zooals de meeste mineerende insec'icnlarven. Zoowel contact- als 

 maaggiften worden door de epidermis van het blad tegengehouden. 

 De bestrijding is dan ook geconcentreerd op de kevers, die men 

 vernietigt door ze van de bladeren te schudden of ze door middel van 

 fakkels te verschroeien, terwijl ze onder de bladeren zitten te rusten. 

 De auteur beveelt aan, de insectenetende vogels zooveel moge- 

 lijk te sparen; onder de verdienstelijke soorten noemt hij een 

 Artamus, (spitsvogel jav. boeroeng èkèt), waarvan wij ook op Java 

 een soort bezitten {Artamus leucogaster Valenc.) Froggatt ver- 

 meldt nog twee andere soorten van Hispiden. Promecoihea antiqua 

 Weise zou dergelijke schade als de vorige soort aanrichten in 

 Duitsch Nieuw Guinea, Nieuw Engeland en de Salomoeilanden. En 

 van Fidji wordt de soort coeruleipennis Blanch. vermeld. 



Het coprakevertje. Necrobia rufipes de Geer. ♦ 



Een cosmopoliet, waarvan de larve in allerlei gedroogde stoffen 

 van dierlijken oorsprong en bij millioenen in ladingen copra voor- 

 komt, waarvan de waarde dan natuurlijk enorm daalt. Het staalblauwe 

 kevertje is aan boord van schepen en in pakhuizen een onwelkome, 

 maar zeer algemeene gast. Behandeling van sterk aangetaste copra 

 met zwavelkoolstof is de eenige remedie. 



Van de boktorren worden de volgende soorten als schadelijk of 

 vermoedelijk schadelijk voor klappers vermeld. Xicuthrus costatiis 

 MoNTRZ. Een reusachtige boktor (ongeveer 9 cm. lang), Salomo- 

 eilanden en Nieuwe Hebriden, Olethrius tyrannus Thoms. een Prionide 

 van ongeveer 7 cm. van de N. Hebriden, en een Monohammus 

 (soort niet bekend). De laatste werd op de Russelleilanden gevonden, 

 waar hij ook de papaya beschadigde. Ref. vond de Javaansche 

 soort Af. fistulator Germ. eveneens in papaya). 



Van belang zijn deze soorten voor den klapper niet. De twee 

 eerstgenoemde boktorren zijn van Java nog niet bekend. Van de 



