— 774 — 



vervolgens met een dunne laag aarde wordt toegedekt. De val of 

 put moet voortdurend vochtig gehouden worden en kan, ten einde 

 uitdrogen te voorkomen, ook met palmbladeren worden toegedekt. 

 De putten werden op een afstand van ongeveer 100 yards (92 

 meter) van elkaar aangebracht; ze kunnen als afvalputten gebezigd 

 worden. 



Op de terreinen van het Proefstation te Peradeniya (Br. Indië) 

 werden in Dec. 1913 twee van zulke vallen in gereedheid gebracht. 

 In April van het daarop volgende jaar werden ze onderzocht en 

 trof men in elk ongeveer 100 larven aan. Elders werden er zelfs 

 150 larven in een put aangetroffen. Waar de arbeid goedkoop is, 

 kunnen de larven het best door arbeiders uit de vangputten worden 

 verzameld en gedood, doch waar dit niet het geval is, kunnen de 

 putten ook door middel van zwavelkoolstof worden ontsmet. Deze 

 dient dan in tevoren gestoken gaten gegoten te worden. Dr. Friedrichs, 

 die deze plaag thans op Ceylon bestudeert, heeft uitgemaakt, dat 

 men op deze wijze ook de natuurlijke vijanden van den neushoorn- 

 kever kan leeren kennen. De auteur denkt, dat zelfs in een goed schoon 

 gehouden plantage dergelijke vangputten zonder bezwaar kunnen 

 worden onderhouden Ten slotte wijst hij er uitdrukkelijk op, dat 

 het uitzoeken der larven in de vangputten uiterlijk elke twee maan- 

 den dient plaats te vinden. 



Rev. of appl. entom. Sept. 14. R. N. Lyne. Rhinoceros Beetle 

 Traps. Ifms. 



CALLIEPHIALTES IN CALIFORNIË. 



De verwachtingen, die men in Amerika van dezen parasiet van 

 de Appelmot koesterde, zijn niet vervuld. (Het is te bejammeren, 

 dat men er in de Amerik. bladen destijds voorbarige reclame voor 

 heeft gemaakt Ref.) Men is thans algemeen van oordeel, dat deze 

 parasiet voldoende bestudeerd en getoetst is en dat hij voor de 

 bestrijding van de appelmot van geen waarde is. Het niet slagen 

 van de proeven met dezen parasiet wordt onder meer toegeschreven 

 aan het feit, dat door de Appelmot aangetaste appels in pakhuizen 

 worden bewaard, waar de parasiet, die de poppen van Appelmot 

 aansteekt, niet komt, maar de voornaamste oorzaak van het gebrek 

 aan doeltreffendheid van deze sluipwesp is het feit, dat de rupsen 

 van de Appelmot in allerlei hoeken, spleten en gaten en in den 

 grond verpoppen, zoodat de Calliephialtes de poppen niet met haar 

 legboor bereiken kan. De publicatie bevat verder nog verschillende 



