IETS OVER HET BLADVEKLIES BIJ ALTIJD 

 GROENE BOOMEN. 



Hec meerendeel der tropische boomsoorten draagt gedurende 

 het geheele jaar een meer of minder rijk gebladerte ; slechts 

 een gering aantal staat nu en dan geheel kaal, zooals de 

 d j a t i en de k e t a p a n g, hetzij met nagenoeg gelijke, 

 hetzij met geheel ongelijke intervallen. 



Bij de altijd loofdragende boomen zijo, wat vorming van 

 nieuw gebladerte betreft, twee verschillende typen te onder- 

 scheiden, nl : lo. plotselinge uitloop: één- of meermalen per 

 jaar; 2o. geleidelijke vorming van nieuw loof gedurende het 

 geheele jaar. Als voorbeeld van het eerste type noem ik 

 hier de m a n g g a, bij welke tevens valt op te merken, dat 

 de rustperioden ongemeen verschillend van duur kunnen zijn ; 

 voorbeelden van het tweede kan ieder dagelijks in zijn 

 omgeving waarnemen. 



Minder scherp omlijnd dan de hla-évoryning^ doet zich bij 

 de altijd-groene boomen het hlSidverlies aan ons voor; zelfs bij 

 de soorten, die nieuw loof vormen volgens het eerste type, 

 heeft in den regel geen bijzonder sterke afval plaats omstreeks 

 de perioden van uitloop, terwijl die van het tweede type 

 veelal den indruk maken, alsof zij ook in dit opzicht ge- 

 durende het geheele jaar onafgebroken in denzelfden toestand 

 verkeeren. Hebben zij eenmaal een bepaalden leeftijd en 

 een bepaalde grootte bereikt, dan ziet men feitelijk niet 

 meer, dat er iets gebeurt: de omvang van den kruin neemt 

 dikwijls niet veel meer toe, bladvorming en bladafval gaan 

 steeds op dezelfde wijze voort. Men neemt waar, dat er 

 een zekere omzet aan gebladerte plaats heeft, maar van den 

 omvang daarvan is het uiterst moeilijk, zich eene voorstelling 

 te maken. 



Ten einde dienaangaande eenige gegevens te verkrijgen, 



