— 22 — 



Vergelijkt men nu de volledige cijfers met de meteorologi- 

 sche gegevens over denzelfden tijd, dan vindt men in de 

 eerste plaats daardoor het bekende verschijnsel bevestigd, 

 dat zware regenbuien, die in den regel met hevige windvlagen 

 gepaard gaan, een groot bladverlies veroorzaken. Doch daar- 

 naast rijst het vermoeden, dat het vochtigheidsgehalte van 

 de lacht en de duur van den zonneschijn op den bladafval 

 van veel grooter invloed zijn dan de bedoelde, slechts nu en 

 dan werkende, mechanische krachten. En wel in dien zin, dat 

 een verhoogde transpiratie de bladeren geweldig schijnt aan te 

 pakken en ze in grooten getale buiten verdere functie stelt, 

 m.a. w. doet afvallen of althans daaraan zóó nabij brengt, 

 dat het geringste stootje voldoende is om ze te doen loslaten. 

 Aan den anderen kant schijnt het, dat een hoog vochtig- 

 heidsgehalte der lucht, gepaard aan geringen zonneschijn, het 

 verband tusschen blad en boom in aanzienlijk minde re mate 

 aantast. Elke maand levert levens verschijnselen op, die op 

 het bovenstaande wijzen. 



Zoo wordt het maximum van JawMa^'i bereikt na vier dagen 

 van veel zonneschijn (7—9 uur) en bijzonder droge lucht 

 (minimum resp. 57, 50, 50 en 52%)- Op deze vi er dagen vol- 

 gen er drie met minder dan één uur zonneschijn, zeer weinig 

 regen en hoog vochtigheidsgehalte (minimum resp. 80, 78, 



