KINDEREN DER WILDERNIS. 



Ondanks het alom bekende feit, dat Java behoort tot de 

 dichtst bevolkte landen der aarde, is men er nog verre van 

 af, dat elk bruikbaar stukje grond er ingenomen wordt door 

 menschelijke ontginningen. Een groot deel van het eiland 

 verkeert nog in het stadium, dat onze agrarische wetgeving 

 en de daarop gebaseerde officiëele stukken aanduiden met de 

 wel eigenaardige, hoewel dan mogelijk taalkundig niet geheel 

 juiste benaming van „woeste gronden". Doch zelfs als men 

 deze terreinen bulten beschouwing laat, vindt men naast de 

 bepaald gecultiveerde gronden nog vele andere, die in den 

 halfslachtigen toestand verkeeren, dat zij, grenzende aan de 

 verblijven en aanplantingen eener gewoonlijk plaatselijk 

 dungezaaide bevolking, uu en dan incidenteel wat worden 

 bewerkt voor het opleveren van één, of in het gunstigst 

 geval een paar oogsten, doch overigens vrijwel worden over- 

 gelaten aan een in dit tropenland nimmer uitblijvende invasie 

 van allerlei in het wild groeiende planten. Het algemeene 

 karakter van deze landstreken is of alang-alang-veld, of een 

 soort van met kort, voor het vee bruikbaar gras begroeide, 

 droge weide, die hier en daar wordt onderbroken door een 

 meestal zeer weligen opslag van struik-ofheesterachtige gewas- 

 sen, waaronder Lantana en Melastoma elkander de heerschappij 

 betwisten en waarboven een enkele, middelmatig hooge boom, 

 zooals b o e n i {Antidesma bunius^ Sprexg.) of k a u d r i {Bridelia 

 Lanceolaia Kuez) uitsteekt. Soms krijgen deze en andere soorten 

 van boomen de overhand en dan gaat het betrekkelijk open 

 veld over in secundair bosch, gewoolijk samengegroeid tot 

 een dichte massa, waardoor men slechts met het kapmes 

 zich een doortocht banen kan. Ook ziet men op enkele plek- 

 ken min of meer uitgestrekte complexen van hooge boomen, 

 meestal waringin {Ficiis Benjamina L. en in zeldzame ge- 



