— 42 - 



matig alle familiariteit met den mensch en houdt zich daar- 

 om in het algemeen slechts op in streken, waar het roofgie- 

 rigste dier der schepping zich slechts zeer incidenteel vertoont, 

 dus in het gedeelte der bovenbeschreven terreinen, waarop zon- 

 der voorbehoud de qualificatie van wildernis van toepassing 

 is. Bosschen en daartusschen gelegen alang-alang-vlakten 

 vormen zijn woonoord. Daar deze landouwen ook niet geme- 

 den worden door den overigens ook met minder ruig bewas- 

 sen streken genoegen nemenden tjangègèr, treft men er dik- 

 wijls vertegenwoordigers van beide soorten naast elkan- 

 der aan. Door deze eigenaardigheid maakt Gallus ferrigineiis 

 den indruk — waarschijnlijk ten onrechte — van minder tal- 

 rijk voor te komen dan Gallus varius. Dat de twee soorten 

 in de vrije natuur zich onderling vermengen, is zeer onwaar- 

 schijnlijk; of men er in geslaagd is, in gevangenschap hybri- 

 den te kweeken van deze twee hoendersoorten, zijn wij niet 

 te weten kunnen komen. 



Om de fijnproevers onder onze lezers niet teleur te stellen 

 moeten wij hier nog even de opmerking maken, tot slot, dat 

 het vleesch van het boschhoen — welke van de twee soorten 

 ook — een „nobelen" smaak heeft, en, goed toebereid, den 

 meest veeleischenden lekkerbek in gloeiende geestdrift kan 

 doen ontsteken, als het een glas fijne wijn tot achtergrond 

 heeft. Daar haalt de gewone huis-, tuin- of keuken-ajam niet 

 bij. Bovenbedoelde gastronomen kunnen met deze wetenschap- 

 hun voordeel doen, doch zij moeten daarbij bedenken, dat 

 dit wild lang geen alledaagsche versnapering is en derhalve 

 eenig scepticisme geoorloofd is ten opzichte van hetgeen on- 

 der het brevet daarvan een enkele maal wordt opgedischt 

 in befaamde restaurants. 



J. Olivier^ 



