— 72 — 



Botaniker entgegentretenden Bilder notwendig sind, ivenn 

 gïeich die Zoölogen, infolge ei7ier — wenigstens soweit die Pflan- 

 zen als Wirte in Betracht kommen — vötlig unrichtigen Vor- 

 stelluag voyn Sctugphünomeny nicht nur nicht darnach fahndeten^ 

 sondern sogar die Notwendig keit spezi'ischer Apparatein Ahrede 

 stellteri. Wir wollen zunachst wieder die Zoölogen zu Worte 

 kommen lassen und dann diskutieren, inwieweit die von ih- 

 nen vertretenen Auffassungen seitens der Botaniker beibehal- 

 ten werden dürfen. Die auch spüter ma&sgehtnd gehliebene 

 Grundansicht stammt von Burmeister." 2) 



Men ziet, dat Zweigelt buitengewoon heftig is en zich 

 schrikkelik ergert over het gebrek aan kunde der zoölogen. 

 Dit laatste kan men beschouwen alF de antithese van de these, 

 dat ZwEiüELT als botanicus per se kundig is en het beter weet ! 



Mij dunkt, dat het Zweigelt toch begrijpelik moet wezen, 

 dat de mening van Burmeister, welke in 1832 is uitgespro- 

 ken, tans onmogelik heersend gebleven kan zijn. 



Als antwoord op de ergernis van Zweigelt, moet ik reeds da- 

 delik zeggen, dat ook ik, zowel voor Aphiden als voor Goedden^ 

 het bestaan van speciale zintuigen in de spits der snuit beslist 

 moet ontkennen. In de fijne monddelen, waaruit de sDuit 

 is opgebouwd en die volkomen massief zijn en uit chitine 

 bestaan, kan geen sprake zijn van zintingen en dus ook niet 

 van zintuigelike waarneming. Niettegenstaande dat, zijn 

 Goedden en Aphiden toch in staat om de plaats, die ze met 

 hun snuit zoeken, te vinden en de verklaring daarvan is 

 hoogst eenvoudig en zelfs door een zoöloog te vinden, al 

 schijnt zij aan Zweigelt, in zijn ergernis, ontgaan te zijn. 



Wil het iusekt weten, of het met zijn snuit reeds is aan- 

 geland waar het zijn wil, dan zuigt het dier even en proeft 

 dan van zelf aan het opgezogen sap, inde mondholte, of 

 het reeds de gewenste plaats heeft bereikt. Is zulks nog 

 niet het geval, dan steekt het verder. Het gevolg van dit 

 zoeken is dan ook, dat ik in mijn preparaten van Lecanium 

 viride heb kunnen waarnemen, dat het dier wel eens op de 

 verkeerde weg i.-', zijn snuit een weinig terugtrekt en dan 

 in een andere richting steekt. 



2) Cursivering is van mij. 



