— 73 — 



ZwEiGELT zegb nog : 



„Als weiteren Beweis für die prazise Wahrnehraung der 

 Turgorstürze betrachte ich die wohl an jedera Objekt zu wie- 

 derholende Beobachtung der Wanderung der Siphonophora 

 milhfolii auf Achillea millejolium in acrofugaler Richtung. 

 Die Tiere sassen an den Pflanzen, die abgesciinitten und 

 ohue Glassturz in ein Gefasz rait Wasser gestellt worden 

 waren, zunachst unmittelbar an den Blütenstielen als dicht 

 pelziger Belag. Anci nachsten Tage waren samtliche Lause 

 als geschlossene Gruppe urn etwa ^/^ dei gai.zen Stengellange 

 tiefer gewandert, am zweiten Tage auf 23 herabgekoramen, 

 am dritten Tage war die Pflanze verwelkt, die meisteu Tiere 

 im Glasgefass ertrunken. Die Tiere haben also die Turgor- 

 verluste von der Spitze her sehr deutlich wahrgenommen 

 und durch acrofugale Wanderung sich aus der wa&serarmen 

 Zone geflüchtet." 



Ik ben het volmaakt met Zweigelt eens, dat de turgor- 

 vermindering door de bladluizen is waargenomen, maar niet 

 dat zulks door de spits van de snuit is geschied m mij is 

 het en raadsel, dat hij daarbij niet gedacht heeft aan de 

 mogelikheid, dat die drukvermindering inde mondholte 

 van het insekt kon worden waargenomen. Buitendien moest 

 ZwEiGELT als botanicus zeker ook aan de mogelikheid gedacht 

 hebben, dat bij afsterven van het het bovenste stengeldeel, 

 chemiese veranderingen in de cellen daarvan plaats grijpen, 

 die ook door de bladluizen moeten geproefd worden, niet door 

 de spits van de zuigsnuit, maar door de mondholte. 



Een verschijnsel, dat nog onverklaard gebleven is, is het 

 vermogen van Lecanium viriele e. a. Cocciden om hun uiterst 

 lange, dunne snuit, die in rust in tweeën gevouwen is, te 

 ontvouwen. Ik wees er zo juist op, dat de monddelen volko- 

 men massief zijn, dat er geen plaats is voor spiervezelen. 

 Deze vindt men alleen aan de basis van de snuit. 



De verklaring daarvan zoek ik in de veerkracht of beter 

 de stijfheid van de zuigsnuit. Wil de schildluis zijn snuit 

 in de plant steken, dan drukt hij eerst de fijne spits in de 

 opperhuid en wendt dan de kop (het lichaam) zo, dat de snuit 

 zich ontvouwt tot een rechte naald. Bij het terugtrekken 



